محیط کسب و کار : افول جایگاه ایران در رده بندی جهانی - ایران کارگر
ایران کارگر > اخبار > اخبار اقتصادی > محیط کسب و کار : افول جایگاه ایران در رده بندی جهانی

محیط کسب و کار : افول جایگاه ایران در رده بندی جهانی

محیط کسب و کار
ایران – اقتصادی

محیط کسب و کار : افول جایگاه ایران در رده بندی جهانی 

بانک جهانی در گزارش سال ۲۰۱۸ خود در باره «محیط کسب و کار»، که سی و یکم اکتبر منتشر شد، ایران را از لحاظ شرایط مساعد لازم برای انجام فعالیت‌های اقتصادی، در میان صد و نود کشور در جهان مورد بررسی قرار داده و ایران را در رده صد و بیست و چهارم قرار داد.

در مقایسه با گزارش سال ۲۰۱۷ همین ارگان بین المللی، ایران از لحاظ «محیط کسب و کار» در رده بندی کشور‌ها چهار پله به عقب رفته است.

رمز و راز ثروتمند شد کشور ها چیست؟

به قول آدام اسمیت، «ثروت ملل» در مفهوم «محیط کسب و کار» نهفته است. چرا در یک کشور مردم به پیشرفت و رفاه دست می یابند و در کشوری دیگر، حتی با ذخایر عظیم زیر زمینی و موقعیت جغرافیایی مساعد و جمعیت کافی، مردم از روزگار خود سیر میشوند و فقر از در و دیوار بالا میرود.

حال اگر شما ماهر‌ترین کارفرمای دنیا هم که باشید و، در جمع مشاورانتان چندین نفر از متخصصین  برجسته مسایل اقتصادی نیز حضور داشته باشند، اما در رویارویی با «محیط کسب و کار» نامساعد خیلی زود از نفس می افتید.

شما اگر در محیط کاریتان امنیت نداشته باشید، و مثلا برق مدام قطع و وصل بشود، فساد اداری نفس شما را بگیرد، دیوانسالاری مدام جلوی پای شما سنگ بیندازد، و دستگاه قضایی خود سرچشمه بی‌قانونی و فساد باشد…، شما چاره‌ای نخواهید داشت جز اینکه عطای آنرا به لقایش ببخشید ، و از مشاوران و متخصصان نابغه شما نیز کاری ساخته نیست.

به همین دلیل سرمایه گذاران به کشور های دیگر همچون نیوزیلاند، سنگاپور، دانمارک و کره جنوبی روی میآورند که در گزارش سال ۲۰۱۸ بانک جهانی از لحاظ محیط کسب و کار در رده‌های اول تا چهارم قرار گرفته اند.

معیار طبقه بندی کشورها

طبقه بندی کشور‌ها در بانک جهانی بر حسب «محیط کسب و کار» شان بر ده مولفه تکیه دارد : شروع کسب و کار، اخذ مجوز ساخت و ساز، دسترسی به برق، ثبت مالکیت، دریافت اعتبارات، حمایت از سهام داران خرد، پرداخت مالیات، تجارت فرامرزی، اجرای قرار داد‌ها و ورشکستگی. هر یک از این مولفه‌ها خود در بر دارنده چند مولفه فرعی نیز هستند.

حال برای روشن شدن تاثیر «محیط کسب و کار» بر فعالیت اقتصادی در ایران، به مولفه اول نگاهی میندازیم که به «شروع کسب و کار» مربوط میشود.

یک جوان فارغ التحصیل قصد ایجاد یک شرکت جدید در زمینه الکترونیک را دارد، و یا یک سرمایه دار می خواهد بنگاه تولید مواد غذایی دایر کند و یا یک خانم یک مهد کودک تاسیس کند.

توجه کنید که وجه مشترک همه این‌ها آن است که می خواهند «کسب و کار» راه بیندازند. این‌ افراد برای محقق کردن طرح‌هایشان باید از چه مراحلی بگذرند؟ حداقل سرمایه مورد نیاز آنها چقدر است؟

گزارش سال ۲۰۱۸ «محیط کسب و کار» نشان می دهد که یک مرد ایرانی برای انجام تشریفات و گذشتن از مراحل مربوط به شروع کسب وکار، به چهارده و نیم روز وقت نیاز دارد، حال آنکه یک مرد نیوزیلندی همه این کار‌ها را طی نیم روز انجام میدهد.

حال به بیان دیگر میانگین زمان شروع کار در ایران ۲۹ برابر نیوزیلند است. و اما اگر شما یک زن ایرانی باشید، زمان مورد نیازتان یک روز زیادتر از مردان است، ولی در نیوزیلند همان نیم روز است.

تأثیر اصلاحات واقعی

باید دید موقعیت کشور‌ها را چه چیزهایی در زمینه «محیط کسب و کار» بهتر میکند، خیلی واضح است که  اصلاحات در عرصه هایی بسیار مشخص لازم است.

در گزارش امسال نشان داده می شود که موقعیت هند به دلیل انجام اصلاحات به گونه‌ای چشمگیر بهتر شده و این کشور طی یک سال از رده صد و سی‌ام به رده صدم جهش کرده است. و یا تایلند، باز هم به دلیل انجام اصلاحات، بیست پله بالا آمده است. در ایران اما، به رغم آنهمه سر و صدا در باره اصلاحات، آب از آب تکان نمی خورد، جز اصلاحی که به گزارش بانک جهانی در زمینه مولفه «دریافت اعتبارات» انجام گرفته است.

مؤلفه‌های غایب

گزارش بانک جهانی، در ارزیابی خود از «محیط کسب و کار» کشور، شماری از مولفه‌های اصلی را نادیده میگیرد، از جمله مسایل مربوط به قانون کار، ثبات شاخص‌های اقتصاد کلان (از جمله نرخ‌های تورم و نرخ ارز)، وضعیت عمومی نظام بانکی، فساد، کیفیت زیر ساخت‌ها و غیره. یکی دیگر از مسایل بسیار مهمی که در این گزارش نادیده گرفته شده، روابط خارجی کشور‌ها به عنوان یکی از مولفه‌های مهم «محیط کسب و کار» است.

اما مولفه‌های غایب در ارزیابی بانک جهانی، به گونه‌ای چشمگیر بر فضای کسب و کار در ایران تاثیر میگذارند. وضعیت عمومی اقتصاد ایران به شدت زیر تاثیر فضای بین المللی کشور است.

تحریم‌های چند سال گذشته، امضای «برجام» و نیز ابهام‌های بزرگی که هم اکنون بر این توافق سنگینی میکند، به گونه‌ای آشکار بر «محیط کسب و کار» کشور تاثیر گذاشته اند و اگر این مولفه‌های غایب را هم در نظر بگیریم، موقعیت ایران در جدول جهانی کشور‌ها از لحاظ شاخص کسب و کار بدتر آن چیزی خواهد بود که در گزارش بانک جهانی می بینیم.

سه میلیون و سیصد هزار بیکار رسمی که شمار واقعی آنها احتمالا حدود هفت میلیون نفر است، برای تامین زندگی خود امیدی به دولت و استخدام‌ آن ها ندارند.

زمینه لازم برای کسب و کار زمانی فراهم میاید که یک نظام بانکی سالم در کشور وجود داشته باشد، و بتواند تسهیلات مالی مورد نیاز را در اختیار کار آفرینان قرار دهد، مقررات دست و پا گیر اداری بر سر ابتکار‌های خصوصی از میان برود، فساد و رانتخواری مهار شود، ونظام قضایی کشور حامی کسانی باشد که از راه تولید و بازرگانی زندگی میکنند.

به کانال تلگرام ایران کارگر بپیوندید    https://t.me/IranKargar96

مطالب مرتبط

كامنت گذارى

Comment