ایران کارگر > اخبار > اخبار اجتماعی > کاهش جمعیت عشایر کشور بدنبال افزایش مشکلات زندگی آنها و بی‌توجه‌ای دولت

کاهش جمعیت عشایر کشور بدنبال افزایش مشکلات زندگی آنها و بی‌توجه‌ای دولت

کاهش جمعیت عشایر
ایران ـ اجتماعی

کاهش جمعیت عشایر کشور بدنبال افزایش مشکلات زندگی آنها و بی‌توجه‌ای دولت

در گزارش ایلنا از وضعیت و کاهش جمعیت عشایر ، گفته شده که «سال به سال از جمعیت عشایر کاسته می‌شود.» این کاهش جمعیت از «یک‌سوم جمعیت ایران در نیمه اول قرن سیزدهم خورشیدی» به «یک‌میلیون و ۱۸۶‌هزار نفر تا سال ۱۳۸۴» (معادل یک‌و‌نیم درصد از جمعیت ایران) رسیده است. و به موازات آن «تا انتهای سال ۹۶، به‌خاطر مشکلات فراوان، بین ۱۰ الی ۲۰ درصد عشایر، دامشان را فروختند.»

این گزارش در نقل قولی از معاون سارمان امور عشایر کشور، شاهپور اعلایی، «آماری از تولیدات عشایر ارائه کرده که حاکی از جایگاه پراهمیت آنها برای کشور است: تولید بیش از ۳۵ درصد صنایع دستی، ۴۰ درصد از فرش صادراتی و ۱۹۰ هزار تن از گوشت  قرمز کشور. عشایر با دارابودن ۲۳/۵ میلیون راس دام که دربرگیرنده نزدیک به ۲۸ درصد از کل جمعیت دام سبک کشور می‌شود ۲۵ درصد از گوشت قرمز کشور را تولید می‌کنند. همچنین صنایع دستی و فرش ازجمله کالاهایی هستند که نه‌تنها می‌توانند در عرصه صادرات سود سرشاری را نصیب کشور کنند، بلکه قابلیت انتقال پیام‌ و ارزش‌های فرهنگی کشور و معرفی چهره‌ای جذاب از کشور و ساکنان مختلف آن را دارند.»

عشایر «درمیان»

مدیرعامل شرکت تعاونی عشایری شهرستان «درمیان» در استان خراسان جنوبی، دادار، گفته است: «در مقابل تلاش‌ها و خدماتی که عشایر ارائه می‌دهند، خدمات بسیار کمی دریافت می‌کنند.» او ادامه می‌دهد: «عشایر مردم بسیار کم‌توقعی هستند و سطح مطالباتشان محدود است؛ با این حال، در دستیابی به ابتدایی‌ترین نیازهای خود ـ مثل آب آشامیدنی ـ هم مشکل دارند.»

او ضمن اشاره به کاهش روند تولید خوراک دام و علت آن که کمبود مواد اولیه و افزایش قیمت‌ها، ذکر کرده، گفته است: «عشایری داشتیم که به‌خاطر چندساعت بی‌آبی، دام‌اش را که چندسال برای آن زحمت کشیده و خون دل خورده، از دست می‌دهد.»

وی میزان درآمد عشایر را کم اعلام کرده است و اینکه آنها « غالبا بسیار فقیر هستند و درآمدهای پایینی دارند. کم نداریم کسانی که درآمد ماهیانه‌شان به‌زور به دویست-سیصدهزار تومان می‌رسد.» دادار می‌افزاید: «عشایری داریم که با پول یارانه که بخش مهمی از درآمدشان محسوب می‌شود نه برای خانواده‌شان، بلکه برای دام‌شان خرید می‌کنند. آنها شبانه‌روز برای دام‌شان فعالیت می‌کنند.»

عشایر و مشکل خشکسالی

یکی از دامداران عشایری به نام حسین رمضانی که «میزان علوفه‌ای که به عشایر داده می‌شود» را  «جوابگوی نیاز دام‌های» آنها نمی‌داند، گفته است: «تقریبا همه مردم دام‌هایشان را در خشکسالی از دست داده‌اند. درآمدها در اینجا بسیار پایین است. کارهای سابق چندان درآمدزایی ندارد و صنایع دستی در حال تبدیل شدن به شغل جایگزین است. درآمدها بسیار ناچیز است و معمولا از یک‌میلیون تومان در ماه فراتر نمی‌رود.»

رئیس اتحادیه تعاونی‌های عشایری استان خراسان جنوبی نیز به ایلنا گفته است: «کشاورزی بین عشایر چندان رواجی ندارد. به جرات می‌توان گفت ۹۹ درصد مردم دامدار بودند. تا ۵ – ۶ سال پیش افرادی در بین عشایر بودند که تا سه‌هزار راس دام داشتند؛ اما اکنون تعداد دام‌شان به ۱۰۰ تا ۲۰۰ راس رسیده است.»

وی در رابطه با کاهش جمعیت عشایر ، اظهار داشت: «بعضی از عشایر که دام‌شان را از دست می‌دهند مهاجرت کرده و در حاشیه شهرها ساکن شده‌اند. اگر که مرد باشند کارگری می‌کنند و زن هم باشند نیازمند به کمک هستند.»

در زمینه مشکل خشکسالی در خراسان جنوبی و کاهش جمعیت عشایر ، یکی از دامداران با بیان اینکه سرعت و شتاب خشکسالی بسیار بالاتر از اصلاحات و تسهیلاتی است که اداره کل امور عشایر در نظر دارد به عشایر برساند، افزود که «خشکسالی در خراسان جنوبی به همه اقشار حتی کارمندان هم آسیب زده‌است. البته عشایر در این بین موردی خاص هستند؛ چرا که آن را به‌عنوان بخشی از حقیقت زندگی خود پذیرفته‌اند.»

از آنجایی که «عشایر وابستگی زیادی به طبیعت دارند و بیشترین آسیب را از خشکسالی خورده‌اند»، او «بی‌آبی و گرانی علوفه [را] دو معضل بزرگ دامداران و عشایر خراسان جنوبی دانسته است.»

بیشتر بخوانید: اینجا زنده‌ماندن است و نه زندگی‌کردن؛ شرایط دردآور عشایر ایران قرن ۲۱ کلیپ مستند‍

انقراض سبک زندگی عشایری

ایلنا در پایان گزارش خود تحت عنوان «کوچ دائم عشایر به شهرها در جستجوی درآمد»، نوشته است: «سبک زندگى خاص عشایر،…در حال ناپدیدشدن و یا به عبارتى هولناک‌تر، انقراض است. خشکسالی، این دشمن دیرینه کشاورزان و دامداران، کمر معیشت و اشتغال عشایر را شکسته است. با این وجود، ساده‌اندیشانه است اگر تاثیرات خشکسالی را فقط بر اشتغال عشایری بدانیم. ورشکستگی عشایر و کوچ ناگزیر و همیشگی آنها بر انبوه جویندگان کار در شهرها می‌افزاید.»

گزارش این خبرگزاری در ارتباط با تاثیر این مهم بر کاهش «قدرت تاثیرگذاری و چانه‌زنی کارگران»، علت را این می‌داند که «نیروی کار انبوه در جستجوی کار، عرضه‌ای بالا را در برابر تقاضای محدود ایجاد می‌کند… و مهاجرت آنها به شهرها، بر حجم عرضه نیروى کار مى‌افزاید. با یادآورى سیاست‌هاى اشتغالزایى دولت، سخت نخواهد بود پیش‌بینى فاجعه‌اى که در انتظار خانوارهاى عشایرى در شهرها خواهد بود؛ فاجعه‌اى که قطعا محدود به آنها نخواهد شد و تعارض‌ها و تبعیض‌هاى زیادى را در جامعه ایجاد خواهد کرد. بعلاوه بر تعداد لشکر انبوه بیکاران مى‌افزاید و این خود موجب سخت‌تر‌شدن وضعیت براى نیروهاى کار موجود در بازار کار مى شود؛ عرضه بالا و تقاضاى پایین.»

به کانال تلگرام ایران کارگر بپیوندید    https://t.me/IranKargar96

مطالب مرتبط

كامنت گذارى

Comment