ایران کارگر > اخبار > اخبار کارگری > کارگران کوره‌پزخانه‌ها : ما برای زنده‌ماندن کار می‌کنیم و نه زندگی کردن

کارگران کوره‌پزخانه‌ها : ما برای زنده‌ماندن کار می‌کنیم و نه زندگی کردن

کارگران کوره‌پزخانه‌ها
ایران – کارگری

کارگران کوره‌پزخانه‌ها : ما برای زنده‌ماندن کار می‌کنیم و نه زندگی کردن

کارگری کوره‌پزخانه‌ها یکی از کارهای پرمشقت است که سختی آن در تابستان به یک شکل و در زمستان به شکلی دیگر کارگران زحمتکش را تحت فشار قرار می‌دهد. کارگران کوره‌پزخانه‌ها که معمولا خیلی زودتر از سایر کارگران به انواع بیماری‌های استخوانی و مفاصل دچار می‌شوند با دستمزد ناچیزشان حتی از عهده تأمین حداقل معیشت برای خود و خانواده بر نمی‌آیند اما بدلیل اینکه هیچ کار دیگری هم نیست مجبورند با هر شرایطی که برایشان گذاشته می شود بسازند و خود نیز بسوزند.

کارگران کوره‌پزخانه‌ها که حالا هم مردان و هم زنان و حتی کودکان معصوم  را هم شامل می‌شود در اثر کار ممتد و سخت، دست‌هایشان پینه بسته، کمرهایشان خم شده و چهره‌هایشان را آفتاب و گرمای طاقت‌فرسا در کوره‌پزخانه سوخته است.

در چنین شرایط سخت و طاقت‌فرسا، کودکان معصوم که بجای کلاس درس به کار در کوره‌پزخانه‌ها اشتغال دارند به پیری زودرس می‌رسند، اما در نظام سرتاپا دزدی و فساد کسی نیست که به فکر این کودکان باشد. درواقع همین کوره‌پزخانه‌ها و شرایط طاقت‌فرسای کار در آنها، نمادی از غارتگری بی‌حد و مرز از دسترنج کارگران است. چهره نحیف و سوخته و رنجور کودکان کار و زنان و مردان در کوره‌پزخانه‌ها آینه‌ای است تمام نما از ظلم و بی عدالتی بی حد و حصر و اختلاف طبقاتی عظیم در جامعه‌ای که ۴۰ سال است تحت حاکمیت جمهوری اسلامی است.

ما برای زنده ماندن کار می‌کنیم و نه زندگی کردن

وقتی پای درد دل همین کارگران زحمتکش و محروم می‌نشنیم از زبان آنها می‌شنویم که : «‌حرف هم که میزنی می‌گوید بفرما بیرون کار من همین است که هست. به کارفرما می‌گویی آقا پول بده، می‌گوید این هفته گاز آمده اگر به شما پول بدهم و گاز را رد کنم، دیگر نمی‌توانم گاز را حل کنم و شما هم نمی‌توانید کار کنید و کارخانه هم تعطیل می‌شود. در این ۲۰سال بیمه درست و حسابی برای ما نریخته‌اند».

کارگر دیگری که مدتها است به همین صورت مزد نگرفته است، شرمنده خانواده‌اش است که نمی‌تواند نیازهای زندگی آنها را تأمین کند و مجبور است هفته‌ها از‌ آنها دور بماند، می‌گوید: «شرمنده‌شان هستم اما می‌شود چکار کرد؟ به خدا دهمین هفته است که خانه نرفته‌ام. به‌خاطر وضعیت مالی نتوانسته‌ام زن و بچه‌ام را ببنیم. من یک بچه مدرسه‌ای دارم که  نمی‌توانم پول مدرسه‌اش را بدهم، پول کتابش را نمی‌توانم بدهم».

دیگری هم می‌گوید برای زنده ماندن در کوره‌پزخانه کار می‌کند: «ما برای زنده‌ماندن‌مان کار می‌کنیم نه این‌که برویم مثل بقیه مردممان زندگی کنیم». هیچ قاعده و قانونی در کوره‌پزخانه‌ها حاکم نیست. تنها کار کردن برای زنده ماندن است و هر گونه اعتراض و یا مطالبات برحق کارگران منجر به از دست دادن کار می‌شود.

شاید دردآورترین موضوع برای کارگران کوره‌پزخانه‌ها وضعیت کودکانشان است که بعد از تعطیلی مدارس در روز باید همراه پدر و مادر کار کند. در برخی دیگر از خانواده‌ها فقر شدید امکان فرستادن کودکان به مدرسه را از بین برده و کودکان ناچارند در سنین پایین همراه با خانواده در کوره‌پزخانه کار کنند. در کوره‌پزخانه‌ها حتی خبری از دستمزد‌های یک‌چهارم خط فقر هم نیست و کارفرمایان چندین سال است که کاری به نرخ تورم و بالارفتن هزینه زندگی کارگران ندارند.

سفور ۲تومان یا ۳تومان می‌گیرد من می‌گیرم ۸۰۰تومان

در زمینه سختی کار و حقوق ناچیز یک کارگر دیگر کوره‌پزخانه می‌گوید: «کار ما قالب‌گیری است قالب می‌کشیم خودمان با زن و بچه اینجا از صبح کار می‌کنیم. ساعت ۴ صبح با زن و بچه می‌آییم تا ساعت ۸ شب. خانه‌ام همینجا است اینجا ۱۸ساعت کار می‌کنیم ولی حقوقمان مال سال ۹۱ است. ما ۸سال است که کار می‌کنیم ۵سال پیش در میانه کار می‌کردیم. الآن همان حقوق را در همینجا می‌گیریم‌. من ۲برابر سفور کار می‌کنم سفور ۲تومان یا ۳تومان می‌گیرد من می‌گیرم ۸۰۰تومان».

زندگی مشقت‌بار و فقیرانه کارگران کوره‌پزخانه‌ها و آلونک‌های اطراف آنها که محل زندگی کودکان و خانوده‌هایشان هم است، آن روی سکه زندگی سردمداران و آقازاده‌های حکومتی با زندگی مجلل و کاخ‌های آن‌چنانی است.

محمود بهمنی، رئیس‌کل سابق بانک مرکزی رژیم می‌‌گوید: «۲سال است ارز ناشی از صادرات به کشور ما بازنگشته است. چرا امروز اعلام می‌کنند ۱۴۸میلیارد دلار موجودی حساب آقازاده‌های ما در بانکهای خارجی است. ذخایر کشور ما این‌قدر نیست، یعنی بیش از ذخایر ارزی کشور ما موجودی حساب آقازاده‌ها در خارج از کشور است».(سایت تحریریه ۱۵تیر ۹۷)

وقتی حساب پس‌انداز آقازاده‌ها که از چپاول و غارت دارایی‌های مردم پرشده‌است فقط در آمریکا ۱۴۸میلیارد دلار است به‌نظر شما آیا وضعیت کارگر و کشاورز و طبقات محروم پیشاپیش روشن نیست؟

این است وضعیت تاثرآور کارگران زحتمکش کوره‌پزخانه‌ها که برای لقمه‌ای نانی «برای زنده‌ماندن نه برای زندگی» در رنج و مشقت روزگار را به درد می‌گذرانند. کارگران کوره‌پزخانه‌ها در زمره ۳۰درصد از جمعیت ایران هستند که به اعتراف معاون وزیر بهداشت حتی امکان تهیه نان خالی هم ندارند.

کارگران کوره‌پزخانه‌ها خانواده‌های گرسنه‌ای هستند که از ابتدایی‌ترین حقوق برای زیستن و زنده‌ماندن محروم هستند، چرا که تحت حاکمیتی هستند که کمترین ارزش را برای کرامت و سلامت و آبرو و حیثیت شهروندان و بخصوص اقشار کم درآمد قائل نیست. در نظام جمهوری اسلامی تنها ارزشی که  برای همه مقامات از صدر تا ذیل برسمیت شناخته شده و مشروع است، دزدی، چپاول، اختلاس، رانت خواری و سرکوب و فشار است. اشرافیت حاکمیت و تمام آقازاده‌های حاکمیت در مقابل فقر و فلاکت و تهیدستی و ناامیدی سایر اقشار جامعه.

 به کانال تلگرام ایران کارگر بپیوندید    https://t.me/IranKargar96

مطالب مرتبط

كامنت گذارى

Comment