ایران کارگر > اخبار > اخبار اقتصادی > ظهور طبقه فلاکت‌زده ؛ طبقه‌بندی جدید کارگران زحمتکش

ظهور طبقه فلاکت‌زده ؛ طبقه‌بندی جدید کارگران زحمتکش

ظهور طبقه فلاکت‌زده
ایران – کارگری

ظهور طبقه فلاکت‌زده ؛ طبقه‌بندی جدید کارگران زحمتکش

وقتی صحبت از طبقه‌بندی جدید و ظهور طبقه فلاکت‌زده می‌کنیم، یعنی با احتساب حداقل دستمزد ۱ میلیون و ۱۱۴ هزار و ۱۴۰ تومانی سرپرست خانوار که با احتساب مزایای مزدی (بسته به تعداد فرزندان) به ۱ میلیون و۳۰۰ تا ۱ میلیون و۵۰۰ هزار تومان می‌رسد، کارگران هرگز نمی‌توانند هزینه‌های اجاره مسکن خود را تامین کنند.

ظهور طبقه فلاکت‌زده ، یعنی آغاز فلاکت اجتماعی که برابر است با پدیده حاشیه‌نشینی و متعاقب آن تن‌دادن به آسیب‌های اجتماعی هر چه بیشتر. گزارشات میدانی حکایت از این دارد که هر متر واحد مسکونی در پایتخت نسبت به مرداد ماه سال گذشته، ۶۲ درصد گران‌تر شده است. اگر سری به وبسایت‌هایی که مربوط به معاملات ملکی می‌شوند، بزنیم و اعداد و ارقام اجاره مستاجران را وارسی کنیم، خیلی بهتر به پوشالی بودن گزارش آماری مرداد ماه بانک مرکزی، گرانی مسکن را درمی‌‌یابیم.

خبر تورم مسکن به ۶۲.۱ درصد رسید، کوتاه، گویا و پرمعناست، البته کوتاه برای رسانه‌ها و پرمعنا برای مستاجران؛ یعنی همان‌ها که باید بار زندگی در شهر تهران را بر دوش بکشند و بیش از پیش بهای فشار تورم و فروپاشی اقتصادی را بپردازند.

کارگرانی که خود مستاجر هستند، دیگر نیازی به سرزدن به این وبسایت‌ها و البته مطالعه گزارش بانک مرکزی هم ندارند و این موضوع را با گوشت و پوست خود لمس می‌کنند؛ افزایش کرایه خانه‌ها از ۱ میلیون به ۲ میلیون، از ۲ میلیون به ۳ میلیون و ۲ برابر شدن هزینه رهن کامل را تجربه کرده‌اند.

میانگین قیمت اجاره یک آپارتمان

امروزه میانگین قیمت اجاره یک آپارتمان در واقع در تهران جنوبی، ۲ میلیون و ۵۰۰ هزار تومان اجاره با ۵۰ میلیون تومان رهن، آپارتمان ۶۰ متری واقع در در منطقه سردار جنگل ۱۰۰ میلیون رهن کامل، آپارتمان ۵۰ متری واقع در اتوبان آهنگ ۷۰ میلیون تومان رهن کامل، آپارتمان ۸۰ متری واقع در شادآباد، ۱ میلیون و ۵۰۰ هزار تومان اجاره با ۳۰ میلیون تومان رهن، آپارتمان ۴۵ متری واقع در در شهرک صاحبت الزمان، ۶۰۰ هزار تومان اجاره با ۲۵ میلیون تومان رهن و آپارتمان ۱۰۰ متری واقع در دروازه شمیران، ۱ میلیون ۸۰۰ هزار تومان اجاره با ۳۰ میلیون تومان رهن است.

این به این معناست که دیگر کمتر جایی در شهر تهران وجود دارد که اجاره‌اش در هر ماه کمتر از ۱ میلیون تومان باشد؛ اگر هم باشد رقم آن بسته به میزان قیمت رهن خانه به طور متوسط بین ۶۰۰ تا ۹۰۰ هزار تومان است. حال این اعداد را برای کارگرانی که درآمدشان بیش از  ۱ میلیون و ۲۰۰ هزار تومان نیست در نظر بگیرید، کارگرانی که دخل و خرجشان هیچگاه باهم جور درنمی‌آید.

کارگران و زحمتکشانی که وضعیت فاجعه‌بار اقتصادی کنونی کشور را به خاطر هزینه‌های مسکن در درجه اول، هزینه‌های سلامت در درجه دوم و هزینه‌های خوراک در درجه سوم تجربه می‌کنند به ورطه فقر مطلق افتاده اند و از حداقل های زندگی به‌کلی محروم هستند و هیچ راهی جز فریاد زدن و برچیدن این وضعیت و پایان دادن به آن ندارند. وضعیت معیشتی دردناک همین کارگران است که ظهور طبقه فلاکت‌زده را عینی می‌کند.

وظیفه دولت چیست؟

اصل ۳۱ قانون اساسی مقرر می‌دارد: داشتن مسکن متناسب با نیاز، حق هر فرد و خانواده ایرانی است. دولت موظف است با رعایت اولویت برای آنها که نیازمندترند به خصوص روستانشینان و کارگران زمینه اجرای این اصل را فراهم کند. اما دیری است که دولت‌ها نه به این وظیفه خطیر خود برای طبقه کارگر می‌پردازند و نه به سایر وظایف خود که این به معنای دامن زدن به فروپاشی اجتماعی و در نتیجه گسترش نارضایتی‌های معیشتی است.

دولتی که باید با چشمان باز و همانند عقابی، نگهبان جامعه و حافظ قانون اساسی باشد؛ حالا خودش منشأ اختلاس و دزدی و رانت‌خواری و دامن زدن به اختلاف شدید طبقاتی در جامعه شده است. از این رو هیچ اقدامی در جهت تأمین معیشت کارگران و مزدبگیران جامعه انجام نمی‌دهد.

دولتیان پیش از همه به این می اندیشند که چگونه می‌توانند تمام اعضای فامیل خود را در پستهای مختلف دولتی بکار بگمارند تا در مرحله بعد بتوانند برای آنها وام های میلیاردی بلند مدت با حداقل بهره را فراهم سازند. یا اینکه انحصار واردات یک کالای پر مصرف را به فلان فامیل خود بسپارند تا از این راه سودهای میلیاردی به جیب بزنند. در این معنا یعنی چپاول ثروت عمومی، هیچ تفاوت و اختلاف نظری هم بین جناحهای دست ساخته نیست و هرکدام از مقامات دولتی در امر دزدی و اختلاس گوی سبقت را از دیگری می‌رباید.

به کانال تلگرام ایران کارگر بپیوندید    https://t.me/IranKargar96

مطالب مرتبط

كامنت گذارى

Comment