ایران کارگر > اخبار > اخبار اقتصادی > صنعت چای کشور در شرف نابودی؛ بی‌کفایتی مسئولین نظام

صنعت چای کشور در شرف نابودی؛ بی‌کفایتی مسئولین نظام

صنعت چای
ایران – اقتصادی

صنعت چای کشور در شرف نابودی؛ بی‌کفایتی مسئولین نظام

سالهاست به علت بی کفایتی و نالایقی مسئولین، تمامی تولیدات کشاورزی و صنعتی میهنمان، رو به ویرانی است. این موضوع شامل صنعت چای و چایکاری هم می‌شود. هرج و مرج در سیاست گذاری‌های کلان کشور، نداشتن انسجام فکری و اهداف دراز مدت مشخص در پیشرفت و گسترش و ابعاد کلان دزدی‌ها و رانت‌خواریها از قبل هر تولید داخلی، راه به ندانم کاری‌ها و راه حل‌های مقطعی برده و می‌برد.

این مساله، در انتها به کاهش تولید و نابودی کامل صنعت چای منجر می‌شود. هرج و مرج در واردات بی رویه چای و میدان ندادن به تولید کنندگان هم در این رابطه مستثنی نمی باشد. این بی لیاقتی را با اعداد و ارقام و در مقایسه با کشورهای مختلف بیشتر می‌توان بهتر دید.

وضعیت صنعت تولید چای در دیگر کشورها

در ترکیه سالانه ۱۷۴,۹۳۲تن چای تولید می‌شود. در سال ۲۰۱۳ ترکیه موفق به تولید ۲۲۵ هزار تن برگ چای شد. شگفت‌انگیز اینکه تمامی چای‌های تولید شده‌ ترکیه، در شهر کوچکی به نام «ریزه» کشت می‌شود.

– صنعت چای و چایکاری ویتنام با سرعت بسیار بالایی و طی ۵۰ سال رونق گرفت. امروزه، این کشور یکی از بزرگترین صادرکنندگان چای و این کشور در سال ۲۰۱۳ موفق به تولید ۱۱۶,۹۰۰ تن چای شد.

– ژاپن سالانه ۸۵٫۹۰۰ تن چای تولید می‌کند اما از آنجایی که چای یکی از نوشیدنی‌های اصلی این کشور است، تنها ۲٪ از هزاران تن چای تولید شده‌ی ژاپن به کشورهای دیگر صادر می‌شود.

– ترکیه با این‌که تنها یک نوع چای عمده تولید می‌کند، چگونه به چنین موفقیتی در صنعت چای دست یافته است؟ بازار تولید داخلی چای این کشور به دلیل تعرفه‌ی گمرکی بسیار بالای واردات این کالا، کماکان موفق باقی مانده است؛ میزان تعرفه‌ی گمرکی واردات چای در ترکیه برابر با ۱۴۵٪ است.

صنعت چای

اما در ایران چرا با گذشت بیش از یک قرن از کشت چای، کشت و صنعت چای رو به نابودی است؟

چرا در ایران با وجود این که کشت چای در بیش از ۹۰۰ قریه رشت در گیلان تا چالوس در مازندران رواج دارد، اما سطح زیر کشت چای از حدود ۳۲ هزار هکتار به ۲۱ هزار هکتار کاهش یافته است؟

چرا تعداد خانوارهایی که به چای کاری در شمال مشغول بودند با ۲۵ درصد کاهش به ۴۵ هزار خانوار رسیده است. چرا میزان تولید چای خشک کشور از ۷۶ تن به حدود ۱۹ هزار تن رسیده‌است؟

چرا چای ایرانی که پیش از این ۶۵ درصد از مصرف داخلی را تامین می کرد اکنون فقط با ۱۳ درصد مصرف به سمت فراموشی می‌رود؟ راستی با این شرایط چه بر سر چای‌کاران خواهد آمد؟

ایرج هوسمی، رییس اتحادیه چای‌کاران، می‌گوید سالانه حدود ۱۲۵ تا ۱۳۰ هزار تن چای خشک در کشور به مصرف می‌رسد و این درحالی است که سال گذشته تنها ۱۹ هزار تن چای خشک در کشور تولید شده است. سالانه حدود ۶۰۰ میلیون دلار صرف واردات چای می‌شود، در حالی که کشتزارهای شمال کشور با مبلغ بسیار پایین‌تری حتی بیشتر از این میزان را می‌تواند تولید کند.

عضو هیئت مدیره صندوق حمایت از صنعت چای کشور در پایان، اظهار داشت: استقلال هر کشور، متضمن داشتن کشاورزی قدرتمند و توسعه‌یافته است.  اما مداخلات دولت، به صنعت چای کشور آسیب جدی وارد آورده است.

صنعت چای

بی کفایتی دولت منشأ کاهش تولید چای

مدیر اجرایی سندیکای کارخانجات چای شمال می‌گوید: ابتدا باید کاری کنیم که کل چای تولید ایران در داخل کشور مصرف شود و صادرات صورت نگیرد. متاسفانه اکنون چای داخلی به قیمت یک‌ دلار و ۲۰ سنت صادر می‌شود اما از آن طرف، چای خارجی به قیمت ۴ دلار و ۸۵ سنت وارد می‌شود. در واقع روند کنونی واردات و صادرات چای، به ازای هر کیلو، ۳ دلار و نیم برای ما ضرر دارد. البته ناگفته نماند که این روند برای دست‌اندرکاران واردات و صادرات میلیاردها تومان سود دارد.

بیشتر بخوانید: هشدار سندیکای چای درباره عواقب تصمیمات اخیر دولت بر تولید چای

اخیرا در فهرست دریافت‌کنندگان ارز دولتی برای واردات که از سوی بانک مرکزی منتشر شده و واکنش‌های متفاوتی را به همراه داشته، اسامی بالغ بر ۶۰ شرکت به عنوان دریافت‌کننده ارز دولتی برای واردات چای آورده شده است. این نکته شبهاتی را برای بعضی فراهم آورده که آیا تولیدات چایکاران زحمتکش کشورمان در سطحی نیست که بتوان فارغ از واردات چای شد؟ آیا تخصیص چنین رقم بالایی برای واردات، واجب است؟

راستی در زمانی که مسئولین اول مملکت فقط به‌فکر پیدا کرده شکافهای قانونی و راه کارهای مناسب برای اختلاس‌های چرب تر و بزرگتر هستند چگونه می‌توان انتظار داشت که تولیدات کشاورزی و صنعتی کشور سروسامان بگیرد؟

تازه اگر همه دزدیها و فسادی را که در تاروبود این نظام و همه سران آن نهادینه شده است در نظر نگیریم، اگر میلیاردها دلار ثروت جامعه را که سران بی کفایت نظام در سوریه و لبنان و یمن و عراق و … هزینه می‌کنند به حساب نیاوریم. آیا مسئولینی که از حداقل سواد بی بهره‌اند می‌توانند اقتصاد یک کشور ۸۰ میلیون نفره را پیش ببرند؟

اینکه کسی دروس حوزه را خوانده باشد و در آن مجتهد شود چه ربطی یه کشورداری و گرداندن اقتصاد دارد؟ سران جمهوری اسلامی نه شرایط و صلاحیت مملکت داری را دارا هستند و نه توان و اراده آنرا دارند. آنها دزدان حرفه‌ای هستند که کمر به نابودی تمامی منابع ثروت ایران زمین بسته اند و با انبوه دزدیها و اختلاس های میلیاردی هزار فامیل خود، دیگر رمقی برای اقتصاد کشور باقی نگذاشته اند.

بدون شک شکوفا شدن و رشد صنعت چای کشور هم مثل همه امور دیگر در گرو از ریشه کندن دمل چرکین جمهوری اسلامی از پیکر مردم و میهن و برقراری یک نظام مردمی مبتنی بر آراء مردم می‌باشد.

به کانال تلگرام ایران کارگر بپیوندید    https://t.me/IranKargar96

مطالب مرتبط

كامنت گذارى

Comment