در روز جهانی مبارزه با کار کودک ،نگاهی به استثمار کودکان در کارگاه‌های زیر‌زمینی - ایران کارگر
ایران کارگر > اخبار > اخبار اجتماعی > در روز جهانی مبارزه با کار کودک ،نگاهی به استثمار کودکان در کارگاه‌های زیر‌زمینی

در روز جهانی مبارزه با کار کودک ،نگاهی به استثمار کودکان در کارگاه‌های زیر‌زمینی

کار کودک
ایران ـ کارگری

در «روز جهانی مبارزه با کار کودک»، نگاهی به استثمار کودکان ایران در کارگاه‌های زیر‌زمینی

دوازدهم ژوئن برابر با بیست‌و‌دوم خردادماه، « روز جهانی مبارزه با کار کودک » است؛ براساس آمار سازمان جهانی کار (ILO)، بیش از ۲۵۰میلیون کودک ۵ تا ۱۴ ساله در سراسر جهان  زیر سن قانونی کار می کنند.

طبق تخمین‌های جدید این سازمان، از این تعداد ۱۲۲.۳ میلیون کودک در منطقه آسیا و پاسیفیک زندگی می‌کنند. ۴۹.۳ میلیون نفر در افریقا و ۵.۷ میلیون کودک در امریکای لاتین و کارائیب هستند.

همانطور که در مقاله کودکان کار در ایران ، در روز جهانی لغو کار کودک اشاره کردیم،‌ در ایران آمار مشخصی از کودکان کار نداریم و از اطلاعات دقیق خبری نیست؛ برخی می‌گویند ۲ میلیون کودک کار داریم اما برخی نیز بر این عقیده‌اند که بیش از ۷ میلیون کودک در ایران به صورت تمام وقت یا پاره وقت، کار می‌کنند؛ برخی مسئولان نیز نه تنها حاضر به قبول این آمار  نیستند، بلکه با پاک کردن صورت مساله، آن را به کلی رد می‌کنند.

آنها شیوه دیگری هم دارند و آن، انتقال محیط کار کودکان به پستوها و زیرزمین‌ها است. این کار باعث می‌شود تا نرخِ مواجهه‌ مردم با این پدیده‌ به زعم آنها «شوم» کمتر ‌شود؛ با این شیوه کسی «کودک کار» را نمی‌‌بیند؛ کار ساده‌ای است؛ با کودکی که به کار گمارده شده است برخورد می‌کنند؛ ولی کسی آن کودک را نمی‌بیند….

این موضوع از اینجا آب می‌خورد که چون همه‌ کودکان کار، کودکانِ خیابان نیستند؛ پس می‌شود آن را لاپوشانی کرد. آنها کودکانِ را به زیزمین‌ها، پستوها و گاراژها منتقل کرده‌اند. این کودکانِ  اوضاع‌شان به مراتب بدتر است؛ چراکه هرچه عریانی این پدیده زشت کمتر و پرده‌ها پوشیده‌تر باشد، آسیب‌ها و خطرات هم جدی‌تر است.

آسیب‌های عریان در مکان‌های پنهان

کارِ پنهان کودک پدیده‌ای است که از چشم‌ها پنهان مانده‌است؛ نه دولت نظارتی بر آن دارد و نه می‌خواهد که داشته باشد. نهادها و انجمن‌های مردم‌نهاد که خودجوش شکل گرفته‌اند نیز نه صدای‌شان به گوش کسی فرو می‌رود و نه دستشان به جایی می‌رسد.

کار در کارگاه‌های کوچک، کارگاه‌های خانگی و در مواردِ بسیاری کارگاه‌های غیرقانونی و یا به عبارتِ دقیق‌تر، کارِ غیرقانونی کودک در بخش غیررسمیِ اقتصادی، بیشترین آسیب‌ها را برای کودکان به همراه دارد.

کار کودک

یکی از جنبه‌های پنهان‌تر کار کودک، بحثِ «آزارهای جنسی» است؛ در جاهایی که کودک خیلی در معرض دید نیست و به صورت پنهانی کار می‌کند، مشکل اصلی همین آزارهای جنسی‌ است که اصلی‌ترین تهدیدی‌ است که متوجه کودکان کار است.

فضاهای دلگیر، خفه و پرخطر کارگاه‌های زیرزمینی و در مجموع، ابهام در شرایط کار، فضا را برای استثمار کودک بازمی‌کند؛ چرا که کسی اطلاع ندارد که در کارگاه‌های زیرزمینی، شرایط کار چگونه است؛ چند ساعت از کودک کار می‌کشند و چقدر دستمزد می‌دهند.

اینها همه باعث می‌شود که روند افسردگیِ کودک کار، تشدید شود و یک خشونت درونی به صورت بطئی و آهسته در وجود او، شکل بگیرد که نتیجه‌ آن می‌تواند افسردگی شدید، خودزنی یا حتی اقدام به خودکشی باشد.

گرایش به اعتیاد را هم ازجمله همین تهدیدها باید به شمار آورد؛ چراکه کارسنگین برای کودک و فشار خارج از تحمل، گرایش به اعتیاد و مواد مخدر را به راحتی به وجود می‌آورد.

اما راه‌حل مبارزه با این تهدیدات پنهان چیست؟ و چگونه باید با خطراتِ کار پنهانِ کودکان مواجه شد؟

راه‌حل‌ها؛ ولو موقتی

از آنجایی که در برخورد با پدیده «کودکان کار» با این چالش‌ مواجه‌ایم که بخش اعظمی از کارگاه‌های زیرزمینی، کارگاه‌های قانونی هستند؛ ولی چون از شمول قانون کار خارج شده‌اند، بر عملکرد کارفرما نظارتی نیست و کودکان به ابزاری برای سودجویی تبدیل شده‌اند.

برای مقابله با این پدیده مقدمتا بایستی که در قانون کار تجدید نظر اساسی صورت بگیرد. عبارت درست‌تر، زیر و رو کردن این قوانین است. هرچند که در بخش پنهانِ کار کودک اوضاع به مراتب وخیم‌تر است.

در ادامه، رویکرد اصلی و نگاه حاکم بر کار کودک بایستی تغییر کند؛ این نگاه که باید کودکان کار دستگیر و حذف شوند، خطرناک است. در ایران از آنجایی که ریشه همه مسائل و  مصائب در بالا گره می‌خورد، هر نهادمدنی اگر تصمیم به تهیه و ارائه گزارشی در مورد کار کودکان در یک کارگاه شهری یا روستایی به مسئولان بگیرد، همیشه این نگرانی و ترس وجود دارد که بریزند و کودکان بی‌گناه را دستگیر کنند و از خانواده‌هایشان جدا کنند.

پس باید ابتدا این نگاهِ «جرم‌محور» که به دنبال پاک کردن صورت مساله است، تغییر کند. این را با صدای رسا باید فریاد زد که مبارزه با «کار کودک» جواب می‌دهد نه مبارزه با «کودکِ کار». همانگونه که مبارزه با اعتیاد جواب می‌دهد و نه مبازره با معتاد و فله‌ای فروش مواد مخدر و نهایتا حذف فیزیکی آنها به شیوه اعدام!

این است گوشه‌ای از واقعیت کشور ما با انبوه گرفتاری‌ها و بیماری‌های اجتماعی‌اش!

به کانال تلگرام ایران کارگر بپیوندید    https://t.me/IranKargar96

مطالب مرتبط

كامنت گذارى

Comment