تعطیلی کارخانه فولاد زاگرس در قروه کردستان و گلنگ‌زنی کارخانه جدید در همان محل! - ایران کارگر
ایران کارگر > اخبار > اخبار کارگری > تعطیلی کارخانه فولاد زاگرس در قروه کردستان و گلنگ‌زنی کارخانه جدید در همان محل!

تعطیلی کارخانه فولاد زاگرس در قروه کردستان و گلنگ‌زنی کارخانه جدید در همان محل!

تعطیلی کارخانه فولاد زاگرس
ایران – کارگری

تعطیلی کارخانه فولاد زاگرس در قروه کردستان و گلنگ‌زنی کارخانه جدید در همان محل!

به دنبال تعطیلی کارخانه فولاد زاگرس ۴۰۰ کارگر آن از کار بیکار شدند؛ حالا در ده کیلومتری این مجتمعِ تعطیل، یک زنجیره جدید فولاد کلید خورده ‌است. تعطیلی این کارخانه سالهاست که روزگار ۴۰۰ کارگر فولاد زاگرس در قروه کردستان را سیاه کرده‌است. فولاد زاگرس به موجب مجمع فوق العاده‌ای که در اسفند ماه ۹۲ توسط سهامداران عمده این شرکت شامل صندوق بازنشستگی کشوری، صندوق بازنشستگی کارکنان فولاد و سازمان تامین اجتماعی برگزار شد، منحل اعلام شد.

در پی تعطیلی کارخانه فولاد زاگرس ،تعداد  ۴۰۰ کارگرِ فنی و متخصص این کارخانه قدیمی، همگی بیکار شدند؛ امید خیلی از خانواده‌ها در قروه به همین کارخانه بود؛ امید خیلی‌ها با این تعطیلی کارخانه فولاد زاگرس به ناامیدی مبدل شد. یکی از کارگران این کارخانه به نام احمد که یکی دو سال بعد از تعطیلی کارخانه فولاد زاگرس از قروه و کردستان دل کنده و پایتخت را برای زندگی دور از خانواده انتخاب کرده، می‌گوید: «آخر کردستان که صنعت و کارخانه ندارد؛ ما بودیم و یک فولاد قروه؛ وقتی تعطیل شد، خیلی از خانواده‌ها از هم پاشید.

او با ذکر یک نمونه‌ آن که زندگی خودش بوده اینچنین ادامه می‌دهد: «من که برای اینکه بتوانم [زندگی‌ام را حفظ] کنم، مجبور شدم بیایم تهران و آن همه تجربه فنی را بگذارم کنار؛ اول دستفروشی می‌کردم ولی حالا دو سالی‌ست که در یک غرفه میوه و تره‌بار مشغول به کارم؛ صندوق‌ها را می‌چینم؛ میوه‌ها را مرتب می‌کنم؛ شب‌ها هم همان پشت غرفه می‌خوابم؛ قبلاً در فولاد قروه پای کوره‌های ذوب می‌ایستادم؛ حساب کنید فرق این کار فعلی‌ام با آن از کجا تا به کجاست؟! اما چه می‌شود کرد؟ گرسنگی شوخی‌بردار نیست….

اگرکردستان می‌ماندم، ماهی پانصد هزار تومان هم درآمد نداشتم

او مجبور است که ماه‌های متوالی از خانواده‌اش دور بماند: قروه کار نبود؛ دیدم دارد همه چیز نابود می‌شود؛ هم خودم هم خانواده‌ام؛ بعضی‌ها ماندند کردستان رفتند سراغ فعلگی و دستفروشی یا کولبری؛ من آمدم تهران؛ از یک جهاتی پشیمانم اما از جهات دیگر نه؛ حداقل می‌توانم ماهی یکی دو میلیون تومان برای زن و فرزندانم بفرستم؛ آنجا می‌ماندم پانصدهزار تومان هم درآمد نداشتم.

دی ماه ۹۵ خبر تصویب ایجاد زنجیره فولاد در کردستان و در شهرستان قروه، بیم و امید را بار دیگر در دل کارگرانی که با تعطیلی کارخانه فولاد زاگرس بیکار شده‌ بودند، زنده کرد. کارگران در همان زمان، امید کمی داشتند برای اینکه احیای فولاد زاگرس که کارخانه‌ای ریشه‌دار و قدیمی در منطقه است، در این زنجیره جایی داشته باشد.

اکنون زمان به سرآمده و موقع کلنگ زنی رسیده؛ اواخر هفته گذشته، کلنگ کارخانه جدید فولاد با حضور وزیر صنعت و معدن  بر زمین خورد؛ این کارخانه قرار است در زمینی به مساحت ۳۳۰ هکتار مابین قروه و دهگلان، احداث شود. نماینده مردم قروه و دهگلان در مجلس علی محمد مرادی، در ارتباط با احداث این کارخانه گفته‌است: احداث کارخانه زنجیره فولاد در مابین قروه و دهگلان برای دو تا سه هزار نفر جوان کردستانی شغل ایجاد می‌کند.

علیرغم اینکه احداث کارخانه در منطقه‌ای که کمتر خبر از صنعت و کارخانه در آن است، به نوبه‌ی خود  یک خبر خوش محسوب می‌شود؛ اما چرا دوباره‌کاری؟ چرا کارخانه فولاد زاگرس با آن همه تجهیزات و ماشین‌آلات و آن حجم بالا از نیروی کار متخصص، احیا نمی‌شود؟ مگر احداث یک کارخانه جدید در این شرایط وانفسای اقتصادی کار ساده‌ای است؟ اگر قصد، اشتغال زایی و رفع بیکاری‌ست، چرا ماشین‌آلاتِ بلااستفاده و کارگران سرگردان را درنمی‌یابند؛ چرا از پتانسیل فولاد زاگرس بهره نمی‌گیرند؟!

هیچ تعهد الزام‌آوری برای جذب کارگران فولاد قروه وجود ندارد!

رئیس سازمان صنعت و معدن استان کردستان محمد دره رزمی، در این رابطه گفت: تاسیس زنجیره فولاد در کردستان، تصمیم وزارت صنعت و معدن است و در سال ۱۳۹۳، مصوب شده است. ایجاد این زنجیره فولاد، فقط مربوط به قروه نیست؛ بلکه قرار است، در سقز، بیجار و قروه تاسیس شود. محمد دره رزمی در پاسخ به این پرسش که چرا فولاد زاگرس دوباره راه‌اندازی نمی‌شود؛ گفت: یکی از آلترناتیو‌ها همین فولاد زاگرس است و احتمال دارد در قروه همین مجموعه را برای راه‌اندازی انتخاب کنیم.

دره رزمی در ارتباط با نگرانی کارگران بیکار شده فولاد زاگرس گفت: از نظر قانونی هیچ تعهدی الزام‌آوری برای جذب این کارگران وجود ندارد. این ۴۰۰ نفر با مجموعه‌ای همکاری می‌کردند که مجموعه تعطیل شده و آن‌ها تسویه حساب کرده‌اند؛ لذا تعهدی برای استخدام مجدد آن‌ها نیست. البته استفاده از تجربه آن‌ها می‌تواند مفید باشد.

کسی به فکر تبعات منفیِ زیست محیطی کارخانه‌های ورشکسته و رها شده نیست!!!

کارگران بیکار شده فولاد زاگرس سابق، به شدت نگران کلنگ‌زنی کارخانه جدید در ده کیلومتری مجتمعِ به‌حال خود رها شده هستند؛ احمد امینی که نمایندگی کارگران بیکارشده فولاد زاگرس را برعهده دارد و پیش از این بارها برای پیگیری حقوق این کارگران به تهران آمده و دست به دامان نهادهای تصمیم‌گیرنده شده، در رابطه با این کلنگ‌زنی و دغدغه‌های کارگران می گوید: کلنگ‌زنی واحد جدید در ده کیلومتری فولاد زاگرس چه معنایی می‌تواند داشته باشد؟

احمد امینی سوالات متعددی را خطاب به مسئولان مطرح می‌کند: اگر قصد اشتغال زایی داشتید فولاد زاگرس سال ۹۲منحل نمی‌شد که موجب بیکاری ۴۰۰ نفر بطور مستقیم بشود و تلاش‌های کارگران بعد ازچندین بار تجمع  مقابل وزارت کار و مجلس واستانداری بی‌نتیجه نمی‌ماند. بهتر نیست به‌جای کلنگ‌زنی طرح جدید، کارخانه‌های تعطیل شده را احیا کنید یا از تعطیل شدن کارخانه‌های درحال تعطیلی جلوگیری کنید؟! آیا فکر تبعات منفیِ زیست محیطی کارخانه‌های ورشکسته و رها شده راکرده‌اید؟!

امینی عقیده دارد اینکه کارخانه‌ای را که چند دهه از منابع و زیرساخت‌ها و بیت‌المال استفاده کرده را به حال خود رها کرده‌اند، جای تاسف دارد.

آیا امیدی به برگشتن داری؟ آیا می‌توانی روزی را در آینده تصور کنی که بگویند برگرد بیا سر کار؟ می‌گوید: با این ترتیبی که اینها در پیش گرفته‌اند، فکر نمی‌کنم هیچ اتفاق مثبتی بیفتد. گفتید رئیس صنعت و معدن استان گفته‌ است «شاید» از تجربیات ما بیکارشده‌ها استفاده کنند، اما هیچ تضمینی نیست؛ آقایان کارخانه قدیمی را منحل کردند؛ بارها آمدیم و رفتیم و دوندگی کردیم، محل نگذاشتند؛ اینکه حالا بخواهند به یاد ما بیفتند، من چشمم آب نمی‌خورد…..

به کانال تلگرام ایران کارگر بپیوندید    https://t.me/IranKargar96

مطالب مرتبط

كامنت گذارى

Comment