بیکاری در آینه اقتصاد جمهوری اسلامی ؛ از اثرات تحریم خارجی تا اشکالات ساختار داخلی - ایران کارگر
ایران کارگر > اخبار > اخبار اجتماعی > بیکاری در آینه اقتصاد جمهوری اسلامی ؛ از اثرات تحریم خارجی تا اشکالات ساختار داخلی

بیکاری در آینه اقتصاد جمهوری اسلامی ؛ از اثرات تحریم خارجی تا اشکالات ساختار داخلی

بیکاری
ایران ـ اقتصادی

بیکاری در آینه اقتصاد جمهوری اسلامی ؛ از اثرات تحریم خارجی تا اشکالات ساختار داخلی

بیکاری در آینه اقتصاد جمهوری اسلامی ، بازتابی دامنه‌دار یافته است؛ اقتصادی که در منگنه ضعف و فرسودگی داخلی و تحریم‌های برخاسته از سیاست‌های مداخله‌گرایانه خارجی‌اش در حال ازهم‌پاشیدن است. هفته پیش، علی ربیعی وزیر عزل شده کار، احتمال از بین رفتن یک میلیون شغل تا پایان سال در کنار افزایش فشار بر پیکره اقتصاد ایران را اعلام کرده بود.

اگر به گفته برخی مقامات همین دولت استناد کنیم، در یک وضعیت رویایی، قرار گرفتن اقتصاد بیمار و شدیدا وابسته به نفت کشور، در مسیر رشد و تحول، نیازمند به جذب سالانه ۵۰ میلیارد دلار سرمایه از خارج است. این روند در صورتی که به خوبی مدیریت شود، تنها یک دولت ملی و مردمی را قادر خواهد ساخت تا از یک سو بر معضلاتی همچون بیکاری (با نرخ ۱۲.۱ درصد رسمی و تا ۲۰ درصد میدانی) و فساد و رانت‌خواری غلبه کند و از سوی دیگر سطح زندگی مردم را در مداری متعادل و رضایت‌مند قرار بدهد؛ وضعیتی که ناکارآمدی حاکمیت، احتمال آن را به صفر رسانده است.

دولت برای توجیه این وضعیت اقتصادی، تلاش کرده است تا عوامل خارجی و در راس‌ آنها تحریم‌های اقتصادی را برجسته سازد. پژوهشگران حوزه اقتصاد با بررسی عوامل موثر بر فروپاشی ساختار اقتصادی کشور، مقدم بر عامل تحریم، بر نقش آنچه که آن را مافیای درون حاکمیت خوانده‌اند، انگشت می‌گذارند.

حسین راغفر یک اقتصاددان ایرانی در دانشگاه الزهرا از وجود یک مافیای قدرت در اقتصاد ایران نام می‌برد. او که معتقد است افزایش نرخ دلار قبل از شروع موعد تحریم‌ها صورت پذیرفته، در مصاحبه با یورونیوز نقش مافیای قدرت در درون حاکمیت را تا ۸۵ درصد در تخریب اقتصاد موثر دانسته است. وی در ادامه می‌گوید: «ساختار اقتصاد ما در ۳۰ سال گذشته تغییراتی کرده و مافیاهای قدرت و ثروت را در کشور رقم زده که امروز قدرت زیادی گرفته‌اند و در تمام مراکز تصمیم‌گیری‌های اساسی کشور حضور دارند و از این آشفته بازار به نفع خودشان استفاده می‌کنند.»

بیشتر بخوانید: ایران با ۵ میلیون گرسنه در بستری ازبیکاری و گرانی

واقعیت تلخ استثماری خشن

در چنین زمینه‌ای است که ساختار رانتی و فاسد اقتصاد ایران، در اولین دست‌اندازهای داخلی و تلاطم‌های خارجی، شروع به گسستن می‌کند؛ اقتصادی که در آن برخلاف دیگر کشورهای در حال توسعه، کارآفرینی از رتبه بسیار پایینی برخوردار است و تحول در صنعت عقب‌مانده، جای خود را به بخش خدمات داده است تا گسترده‌تر شود. این عارضه باعث شده تا در کنار افزایش بیکاری، دومینوی دیگر متغیرهای اقتصادی، شامل فقر، تورم، گرانی و… نیز فعال شوند.

در این میان، پارامتر مهم دیگری که فعال شدن مولفه‌های پیش‌گفته را تندی می‌بخشد، افزایش نرخ ارز است. قیمت دلار بعد از کاهشی موضعی که پس از تغییراتی در سیاست بانک مرکزی تجربه کرد، از روز چهارشنبه ۱۷ مردادماه در بازار آزاد مجددا به حوالی ۱۰ هزارتومان رسیده است.

فلاکت و بدبختی اما به همینجا محدود نمی‌شود؛ ایران همزمان از خشکسالی و بی‌آبی نیز رنج می‌برد. عیسی کلانتری، رئیس سازمان حفاظت محیط زیست، آینده تیره و تاری را برای وضعیت آب کشور ترسیم کرده است. او می‌گوید که آب در ایران زودتر از ۵۰ سال دیگر تمام می‌شود.

همه این عوامل که در کنار هم قرار می‌دهیم و در ارتباط با هم بررسی می‌کنیم، پرده از واقعیت تلخ استثماری خشن برگرفته می‌شود که سالیان تمامیت مردم در وجهی فراگیر و در وجه خاص آن، محرومترین اقشار، ازجمله کارگران را به زنجیری ناپیدا کشیده است. بیکاری و دیگر مصائب، از عوارض ملموس این واقعیت است. افزون بر این، ده‌ها درد و مصیبت دیگر نیز هست که در دیدگان هیچ ناظری تظاهر نمی‌کند؛ اما از درون، موجودیت یک جامعه و بخصوص پایه‌های اقتصادی‌اش را تهی می‌سازند.

بنابراین یک میلیون بیکار که علی ربیعی وزیر پیشین کار پیش‌بینی کرده است، تنها گوشه‌ کوچکی از واقعیتی بزرگتر به شمار می‌رود؛ واقعیتی که تاوان آن را هر روز و هر ساعت آحاد این کشور پس می‌دهند.

به کانال تلگرام ایران کارگر بپیوندید    https://t.me/IranKargar96

مطالب مرتبط

كامنت گذارى

Comment