بحران آب مـحـصـول چـهـل سـال حـاكميت مسئولان بـی‌لـیـاقـت - به قلم کامران حمیدی - ایران کارگر
ایران کارگر > اخبار > اخبار اجتماعی > بحران آب مـحـصـول چـهـل سـال حـاكميت مسئولان بـی‌لـیـاقـت – به قلم کامران حمیدی

بحران آب مـحـصـول چـهـل سـال حـاكميت مسئولان بـی‌لـیـاقـت – به قلم کامران حمیدی

بحران آب
ایران ـ اجتماعی

بحران آب محصول چهل سال حـاكـمـيـت مـسـئـولان بی‌لیاقت – به قلم کامران حمیدی

بحران آب محصول چهل سال حاكميت مسئولان بی‌لیاقت است . بعد از اعتراضات و تظاهرات کشاورزان ورزنه اصفهان به خاطر ندادن سهمیه آب به کشاورزان، جهان شاهد اعتراضات شدید مردم در خرمشهر و آبادان به علت نبود آب آشامیدنی بود. کمبود آب در یکی از پرآب‌ترین استان‌های کشور، یعنی خوزستان به سایر نقاط کشور از جمله در زنجان و مازندران و گیلان گسترش یافت. به سادگی قابل فهم است که بحران آب در ایران، قبل از هر چیز، ریشه در سیاست‌های ضد مردمی این حکومت دارد.

اما درست‌تر این است که بحران آب را در کنار سایر بحران‌های لاعلاجی که گریبانگیر مردم شده است، جستجو کرد. حکومتی که در چهل سال حاکمیت غارت و چپاول خود، برای مردم به جز ویرانی به بار نیاورده است، از بی‌آبی گرفته تا قطع مکرر برق در طی شبانه روز، از فقر، رکود و گرانی تا فحشا، اعتیاد، فساد و خیلی موارد دیگر….؛ اما پرتعجب‌تر اینکه بجای جوابگو بودن به اینکه در این مدت چهل سال با سرمایه‌های انسانی، اجتماعی، آبی، خاکی و زیرزمینی این میهن چه کار کرده است، در مقابل اعتراض مردم، دست به سرکوب، زندان و شکنجه می‌زند.

چند خبر منتشرشده در رسانه‌ها

باشگاه خبرنگاران جوان۲۱/۴/۹۷ فرمانده نیروی انتظامی کازرون از درگیری تعدادی از افراد یک روستا با پلیس و کشته‌شدن یک نفر خبر داد و گفت: «مأموران انتظامی شهرستان کازرون در راستای اجرای حکم قضایی مبنی بر جمع‌آوری پمپ‌های غیرمجاز آب، به یکی از روستاهای مربوطه در حوزه پاسگاه انتظامی کمارج اعزام شدند….»

با روندي كه امروزه متاسفانه شاهد آن هستیم  حتي شهرهاي شمالي كشور هم با  بحران آب آشامیدنی وكشاورزي مواجه هستند. به اعتراف كارگزاران حکومتی عامل اصلي بي‌آبي كشور، سدسازي‌ها و شهرك‌سازي بي‌رويه براي پركردن جيب آخوندها وآقازاده‌ها و غارت مردم، انجام شده است.  بعنوان نمونه، شهر «اطاقور» لنگرود در استان گیلان با بی‌آبی کم‌سابقه‌ای در طی چندین سال اخیر مواجه شده است. طبق گزارشات اخير، شالیزارهای این منطقه با رودخانه «اطاقور» و چهارده چشمه طبیعی آبیاری می‌شد؛ اما حالا به علت بحران کم‌آبی این منابع خشک شده‌اند.

خبرگزاری ایسنا ۱۴/۴/ ۹۷: «بررسی عوامل مختلف در ایجاد بحران آب در ایران, حفر ۳۰۰ هزار چاه غیر مجاز, سهم ۷۰ درصدی مدیریت غلط در ایجاد بحران آب، سدسازی‌های در حوضه آبریز تالاب‌ها و خطا در استقرار فولاد مبارکه و ذوب آهن در فلات مرکزی، بی‌توجهی به آمایش سرزمینی در موضوع توسعه, بخشی‌نگری در مصرف منابع آب و فشار اشتغال کشور بر مصرف منابع آب از جمله مهمترین محورهای مربوط به بحران آب است که از منظر کارشناسان باید مورد توجه قرار گیرد.»

به گزارش ایسنا،  نظر افضلی – نایب رئیس کمیسیون کشاورزی، آب و منابع طبیعی مجلس می‌گوید:

” اگر با رویه فعلی جلو برویم و حفر چاه‌های غیر مجاز را که در حال حاضركه  تعدادشان حدود ۳۰۰ هزار حلقه است ادامه دهیم، شاهد خشکسالی‌های بیشتری خواهیم بود. و در صورت عدم مدیریت، مشکلات کشور بیشتر خواهد بود“.

کمتر از نیمی از مردم ایران در وضعیت تنش آبی نیستند

سایت رادیو آلمان ۱۳۹۷/۴/۱۰ : «در حال حاضر ۴۴ درصد جمعیت ایران بدون تنش آبی، اندکی بیش از ۱۷ درصد در محدوده تنش آبی زرد، ۱۱ درصد در محدوده تنش نارنجی و نزدیک به ۲۸ درصد در وضعیت تنش آبی قرمز، قرار دارند.»

شمار ساکنان شهرهایی که درگیر تنش آبی قرمز هستند، حدود ۱۷ میلیون نفر برآورد می‌شود. «به طور کلی شهرهایی که بیشترین تنش آبی برای آنها پیش‌بینی شده، نظیر اصفهان, بندرعباس, بوشهر, شیراز, کرمان, مشهد و تقریباً تمام شهرهای استان اصفهان و یزد است که به نظر می‌رسد در فصل تابستان با چالش های بزرگ آبی، مواجه شوند.»

به همه اين موارد مي‌بايست طرح‌های توسعه کشاورزی را كه نه برای آبادانی و تولید بیشتر، بلکه برای بیشتر چاپيدن مردم با سد سازي‌هاي بي‌رويه انجام شده را اضافه كرد. از جمله طرح توسعه نیشکر در استان خوزستان که شدیداً مورد علاقه عیسی کلانتری در دوران وزارت کشاورزی‌اش بوده، باعث شور شدن تالاب شادگان و به هم خوردن نظم زندگی اهالی این منطقه، شده است.

یک نمونه تاریخی و فاجعه‌بار، ساخت سد گتوند است. طبق گزارش خبرگزاري آلمان: « سد گتوند به عنوان یکی از گرانترین سدهای کشور که بهای ساختش را بالغ بر سه میلیارد دلار ارزیابی می‌کنند، به دلیل طولانی شدن ساخت، هزینه زیادی به بودجه عمومی تحمیل کرد. از سوی دیگر، ساخت آن در محلی که نباید انجام می‌گرفت، باعث شد که حجم بسیار بزرگی از نمک متعلق به سازند تبخیری گچساران زیر آب برود و در آب حل شود»

از سدسازی تا آب‌دزدی

سدسازی‌های فاجعه‌بار و بي‌رويه در ۳۰ سال اخیر، دست‌پخت این سیستم غارتگر است. مثلا ساخت سد دلیجان چه بر سر قم‌رود و جانوران منطقه آورد؟ ساخت سد ملاصدرا چه بر سر رود کُر آورد؟ و دریاچه بختگان و تالاب‌های دیگر؟ دریاچه ارومیه دیگر نیازی به گفتن ندارد؛ چونکه خود نمونه بارز اين ويرانگري در حوزه زيست‌محيطي است.

در واقع ما با دزدانی روبرو هستیم که حيات و ممات مملکت را در زير چشم وزارت نيرو و دولت تدبیر! و امید! مي‌خورند و می‌برند. همه اين موارد توسط خود مسئولان و وابستگان حکومتی و آقازاده‌ها  انجام مي‌شود . وقتی آب سرشاخه کارون دزدیده شده و به زاینده‌رود برده و سپس غارتگران  همان آب را دزديده و به یزد می‌برند، با شاه دزدانی مواجه هستیم که هیچ مسئولیتی در قبال کارهای خود نمی‌پذیرند.

نمونه ديگر، بردن آب كارون و دزديدن آب توسط اسحاق جهانگیری معاون اول روحاني و رساندنش به رفسنجان است تا باغ‌هاي پسته رفسنجان را نجات دهد. اگر به همين پروژه نگاه كنيد، متوجه خواهيد شد كه انتقال آب کارون به کرمان، چه بلایی بر سر مردم منطقه و جانداران خوزستان و چهارمحال و بختیاری می‌آورد.

روز چهارشنبه۲۰تیرماه ۱۳۹۷، علي قاسمي یک عضو شورای شهر ارسنجان اعترافات تکان‌دهنده‌ای از وضعیت فاجعه‌بار اقتصادی، اجتماعی و زیست‌محیطی مردم محروم ارسنجان در ۴۰سال این حاکمیت کرده است. این اعتراف تنها بخشی بسیار کوچکی از رنج و مشقت مردم یک شهر ۴۵هزار نفری است. دراين مصاحبه، علي قاسمي بحران آب را به گردن طبیعت انداخت و گفت: «به علت خشکسالی‌های اخیر، فقر مطلق در حال حاکم شدن است.»

قیام و اعتراض برعلیه سیاست‌های ضدملی

بحران آب

دراينجا باید پرسید که آيا ميزان سرمايه‌اي كه ايران در سوريه و عراق هزينه كرده است، اعم از نيروي انساني و پشتيباني و منابع مادي, سودی را براي ايران به ارمغان آورده است؟ يا عامل تمام مشكلات از بی‌آبی و بی‌برقی گرفته تا فقر، گرسنگي، گورخوابي و… است؟ و راستی چرا سرمايه‌هاي ملت در تنور جنگ سوريه و عراق و… ریخته می‌شود.

آيا ساختن جاده در لبنان و اريتره واجب است و يا در سيستان و كرمان ؟ آيا ساختن بيمارستان ۲۵طبقه در موصل عراق و فروش برق به عراق واجب است و یا رساندن برق به مردم گرما‌زده اهواز و آبادان و خرمشهر؟ راستی اگر درآمدی از این فروش هست به جيب چه كساني مي‌رود؟ نمونه‌هاي غارت و چپاول در این مملکت، بسيار است؛ از برنامه‌ریزی‌های ضد‌مردمی با مديريت‌های  نادرست تا بهره‌برداري غلط از آب‌هاي زيرزميني.

بیشتر بخوانید: «وضعیت قرمز تنش آبی» و سرنوشت بیش از ۱۷ میلیون ایرانی در بحران کم‌آبی

ماحصل اين سياست‌ها را امروز مردم استان‌های خوزستان، بوشهر، فارس، چهار محال و بختیاری، آذربایجان غربی و شرقی، اصفهان، سیستان و بلوچستان، خراسان جنوبی، استان مرکزی و به عبارتی همه ایران را به چشم خود می‌بینند و این  مشکل را با گوشت و پوست خود حس می‌کنند. به ويژه با اين بي‌آبي وحشتناک در تابستان، شهروندان بي‌آب و تشنه، ديگرچيزي براي از دست دادن ندارند. این شرایط، شرایطی نيست که برای مردم قابل تحمل باشد؛ به همین دلیل است که هر روزه در هركوي و برزن، اعتراض و قيام شعله‌ور است و مردم تشنه، شعار مي‌دهند «توپ، تانك، فشفشه، آخوند بايد گم بشه»

کامران حمیدی ۲۸ تیرماه ۱۳۹۷

به کانال تلگرام ایران کارگر بپیوندید    https://t.me/IranKargar96

مطالب مرتبط

كامنت گذارى

Comment