ایران کارگر > اخبار > اخبار کارگری > اشتغال کارگران در گرمای جنوب کشور ؛ گزارشی از کار با اعمال شاقه

اشتغال کارگران در گرمای جنوب کشور ؛ گزارشی از کار با اعمال شاقه

اشتغال کارگران
ایران ـ کارگری

اشتغال کارگران در گرمای جنوب کشور ؛ گزارشی از کار با اعمال شاقه

گزارشی از اشتغال کارگران در استان‌های گرمسیر جنوب

با وجود تلفاتی که ناشی از اشتغال کارگران در گرمای شدید هوای استان‌های گرمسیر جنوب کشور در طی دو سال گذشته داشته‌ایم، «هنوز هیچ قانون مدونی برای حفاظت از جان کارگران در مقابل گرمای طاقت‌فرسای تابستان‌های جنوب، تصویب نشده‌است.»

به عنوان مثال، یک کارگر ساختمانی حدود ۴۰ ساله در روز پنج‌شنبه دوم مردادماه ۱۳۹۵، در اثر گرمازدگی در اهواز جان خود را از دست داد. تشخیص اولیه پزشکان خونریزی مغزی ناشی از گرمازدگی بود؛ در آن روز، دمای هوا در اهواز، ۵۱ درجه بود.

در موردی دیگر در سال ۱۳۹۶، یک کارگر ۵۵ ساله کارخانه آلومینیوم‌سازی مسجدسلیمان در ساعت ۴ بعد از ظهر یک روز شنبه، در هنگام کارکردن در اوج گرما به علت ایست قلبی و ریه جان خود را از دست داد. پیش از آن نیز یک کارگر ۳۱ ساله در ساعت چهار بعد از ظهر ۱۹ تیر ماه بر اثر گرمازدگی در محل کوره‌های آجرپزی در کوت عبدالله شهرستان کارون فوت کرد.

دمای هوا در شهرهای استان خوزستان در روز چهارشنبه ۱۳تیرماه امسال (۹۷) به ۵۲ درجه رسید. کار کردن در این دما، آن‌هم در فضای باز و در خیابان به هیچ وجه ساده نیست. برای کارگران «احتمال» گرمازدگی و ایست قلبی یا خونریزی مغزی ناشی از اشتغال کارگران در هوای گرم و گرما‌زدگی، به علت ماهیت دشوار شغل‌شان و الزام به ایستادن در زیر تابش خورشید و فضاهای بدون خنک‌کننده، به مراتب بیشتر از کارمندان دولت است.

رانندگی با اتوبوس‌های بدون دستگاه سرمایشی در اوج گرما

این موضوع در رابطه با رانندگانی که خودرو آنها فاقد کولر است نیز صادق است. عبدالله، یک راننده اتوبوس است؛ سال‌هاست در اهواز کار می‌کند؛ اتوبوس او قدیمی‌ست؛ وسایل خنک‌کننده ندارد؛ یک پنکه کوچک خریده و جلوی رویش کنار شیشه گذاشته؛ پنکه را باتری می‌اندازد و وقتی دم ظهر هوا خیلی داغ می‌شود، روشن می‌کند تا پره‌هایش بچرخند و قدری او را خنک کنند.

این راننده می‌گوید که «کار ما تعطیل‌بردار نیست؛ مگر می‌شود یک ساعاتی از روز اتوبوس نباشد که مردم را جابجا کند؛ اینکه معقول نیست که اتوبوس‌ها را ساعت گرم جمع کنند ولی یک کارهایی می‌شود کرد؛ مثلاً شیفت‌های کار را کم کنند یا حداقل اینکه تجهیزات کافی به راننده‌ها بدهند؛ به نظر من بهترین ناوگان حمل‌ونقل درون شهری مجهز به کولر و آب‌سردکن، باید برای شهرهای گرم جنوب باشد؛ برای اهواز، کوت‌عبدالله، بوشهر و زاهدان….»

او معتقد است که کارگران پیمانکاری خوزستان که در ساعت‌های خیلی گرم مشغول به کار هستند، معمولاً از امتیازی برای بدی آب و هوا محرومند، در شرکت‌های خصوصی کوچک و در واحدهای تولیدی، اشتغال کارگران در چنین شرایطی، وضعیت را بدتر کرده است. هیچ الزام مشخصی هم برای پرداخت مزایای خاص به کارگرانی که در مناطق بد آب و هوا کار می‌کنند، در قانون کار تعریف نشده‌ است.

کارگران پیمانکاری شاغل در پروژه‌های نفت و گاز جنوب

بنا به اظهار یک فعال کارگری، «مزایای بدی آب و هوا حتی شامل کارگران پیمانکاری شاغل در پروژه‌های نفت و گاز پارس جنوبی و دیگر مناطق نفتی کشور نمی‌شود.» او ادامه می‌دهد «در مناطقی مثل خوزستان یا عسلویه گرمای هوا به‌شدت بالاست. در این گرما، کارگران ناچارند برای ساعت‌های طولانی فعالیت بدنی سنگین داشته باشند و ابزار به دست و ایستاده در ارتفاع، قطعات مختلف را باز و بسته کنند. عرقِ ریختن‌های مداوم، ضعفِ جسمی به همراه دارد

به عقیده یک فعال کارگری در آبادان با تاکید بر «سخت و زیان‌آور بودن هر شغلی در شرایط نامناسب آب و هوایی» در رابطه با قرار نگرفتن کارگران مناطقِ  بد آب و هوا در دایره شمول قانون مشاغل سخت گفته است: «میانگین عمر کارگرانی که در مناطق بد آب و هوا کار می‌کنند کمتر از کارگران سایر مناطق است.» اما دولت به وضعیت بسیار بد اشتغال کارگران این مناطق توجه‌ای ندارد و امتیازی برای آنها در نظر نگرفته است.

او می‌افزاید: «افرادی که در خوزستان و شرایط بدآب و هوایی به فعالیت می‌پردازند دچار فرسودگی می‌شوند. یعنی یک سال  کارکردن در منطقه بدآب وهوا معادل دوسال کار کردن در منطقه خوش آب و هوا است.»

مرگ ناشی از کار در هوای گرم هر روز و هر لحظه در کمینِ کارگران

خطرات ناشی از گرمازدگی که هر سال تابستان گریبان‌گیر کارگران مناطق گرمسیر می‌شود، فقط مختص استان خوزستان نیست؛  بوشهر، هرمزگان و سیستان و بلوچستان نیز درگیر این ماجرا هستند. ۲۰ تیرماه سال گذشته، یک کارگر شهرداری شهر چُغادَک در استان بوشهر، در حین کار دچار گرمازدگی شد و در زمان انتقال به بیمارستان، جان خود را از دست داد.

اکنون هیچ قانون خاصی برای کم کردن از ساعات کار یا افزودن به دستمزد کارگرانِ شاغل در مناطق گرمسیر در کار نیست. با این حساب، خطر هر روز و هر لحظه در کمینِ کارگران خوزستانی، بوشهری، بندرعباسی و سیستانی‌ست؛ گرمازدگی، اسم ساده‌ای دارد اما همین اسم ساده می‌تواند آدم را به همان سادگی از پا دربیاورد.

به کانال تلگرام ایران کارگر بپیوندید    https://t.me/IranKargar96

مطالب مرتبط

كامنت گذارى

Comment