ایران کارگر > اخبار > اخبار اجتماعی > درنگی نفس گیر بر برخورد گزینشی با زلزله زدگان کرمانشاه

درنگی نفس گیر بر برخورد گزینشی با زلزله زدگان کرمانشاه

زلزله کرمانشاه
ایران – اجتماعی

درنگی نفس گیر بر گزینشی برخورد کردن با زلزله کرمانشاه

خبر، کوتاه اما فاجعه، عمیق و ویرانی‌اش وسیع بود. روز یکشنبه ۲۱ آبان ۱۳۹۶ زلزله ای به بزرگی ۷/۳ ریشتر بخش‌های وسیعی از شمال شرق عراق و غرب ایران را به‌شدت لرزاند. با کشته شدن بیش از ۱۰۰۰ زن و مرد و کودک ، مرگ‌بارترین زمین‌لرزه‌ی امسال در جهان رقم خورد. وجهان را به درنگ واداشت.

مردم اما درنگ نکردند و از همان اولین دقایق فاجعه به یاری هم شتافتند. در همان ساعات اولیه هزاران نفر اشک‌ریزان و سوگوار ، اجساد عزیزترین‌های‌شان را از زیر آوار بیرون کشیدند، در اوج شوک، ناباوری و اندوه، تسلیمِ عجز نشدند. این امید بود که خاک را می‌شکافت و با دستانی خالی اما پرتوان، زندگانی را زیر تلی از آهن و آجر جستجو می‌کرد.

فرسنگ‌ها دورتر اما قلب‌های مضطرب، فشرده از اندوه و درد، راهی می‌جستند برای همراهی، هم‌دردی و همبستگی. طولی نکشید که به‌واسطه‌ی شبکه‌های مجازی سریع‌تر از قبل، اولین جرقه‌های همکاری و همبستگی برای یاری‌رساندن به قلب حادثه شکل گرفت. برای مردمی که سال‌هاست به از ما بهتران بی‌اعتمادند ، سخت نبود که وضعیت «بازسازی» آذربایجان، رودبار، منجیل و بم و … « زلزله زده» را بعد از سال‌ها وعده وعیدِ دهان‌پرکن ببینند تا بدانند به کرمانشاه چگونه «امدادرسانی» خواهد شد.

این مردم اما تسلیت نمی‌خواهند آن‌ها آینده‌ای متفاوت طلب می‌کنند. آن‌ها به عوام‌فریبی ، یا سخنرانی‌های به اصطلاح دلسوزانه هیچ نیازی ندارند. مردم به رفع معضلات و بازگرداندن کرامت انسانی‌شان نیاز دارند. آن‌ها خوب می‌دانند که عزیزان‌شان را برای همیشه ازدست‌داده‌اند و برخلاف ادعاهای مسئولان، چندین روز از اولیه‌ترین نیازها مثل آب، غذا، چادر، وسایل گرمایش، امکانات پزشکی و … محروم‌ بودند؛ اما آن‌ها فقط به رفع این ضرورت‌های اولیه نیاز ندارند، آن‌ها به همراهی و هم‌صدایی با هم‌سرنوشتان‌شان نیاز دارند. کسانی که می‌دانند زلزله یک پدیده‌ی طبیعی است ؛ اما مصائب و تأثیرات آن کاملاً انسانی‌ست. این انسان‌ها هستند که می‌توانند با تکیه بر دانش بشر قهر طبیعت را به حداکثر مهار و اثرات مخرب آن را به حداقل برسانند ؛ البته در چارچوبی که هدف آن سازمان‌دهی عادلانه‌ی زندگی بشر برای دستیابی تمام افراد به فرصت‌ها و امکانات برابر باشد. جامعه‌ای که همبستگی و هم‌دلی و تعاون فقط بخش کوچکی از جلوه‌ی روابط مردم آن باشد.

ما خوب می‌دانیم که قهر طبیعت هم عمیقاً تأثیرات طبقاتی دارد. این تحتانی‌ترین اقشار هستند که قربانیان اصلی زلزله ، خشک‌سالی و کم‌آبی، سیل، قحطی و … هستند. این «بلایای طبیعی» راهی به زندگی عافیت‌نشینان ندارند. مرگ در اثر آلودگی هوا و بیماری و … از تحتانی‌ترین طبقات بیشترین قربانی را می‌گیرد و … زندگی در بیغوله‌ها و خانه‌های فله‌ای ساخت دولت، زندگی فقیرترین اقشار را تهدید می‌کند …

نه دیگر کافی است! مادر غمگینم، پدر سوگوارم گریه نکنید! گریه درمان نیست. هیچ شیونی این بغض را فرو نخواهد کاست. هیچ مویه‌ای این درد را تسکین نخواهد داد. چون ما می‌دانیم این فقط قهر طبیعت نیست که ما را به سوگ نشانده است. این درد و رنج از تسلط بی عدالتی هاست که سال‌هاست زندگی را بر ما تباه کرده است. برای این‌که زندگی را بر مدار دیگری جز مرگ و نابودی بسازیم باید با همیاری به کمک یکدیگر بشتابیم ! همراه و متحد .

به کانال تلگرام ایران کارگر بپیوندید    https://t.me/IranKargar96

مطالب مرتبط

كامنت گذارى

Comment