ایران کارگر > اخبار > اخبار کارگری > کارگری کە فریاد بزند: مرگ بر کارگر ، درود بر ستمگر چیزی برای از‌دست‌دادن ندارد

کارگری کە فریاد بزند: مرگ بر کارگر ، درود بر ستمگر چیزی برای از‌دست‌دادن ندارد

کارگر
ایران – یادداشتهای شما

کارگری کە فریاد بزند: مرگ بر کارگر ، درود بر ستمگر چیزی برای از دست دادن ندارد

مجيد كريمی_ فعال صنفى مريوان، به نقل از حقوق معلم و کارگر:

اگر نگاهی گذرا بە ادبیات سیاسی قبل از انقلاب ٥۷ داشتەباشیم،در ادبیات آنروز انقلابیون،از: اسلامی،ملی مذهبی،جنبشهای چپ و…. بە راحتی درخواهیم یافت کە چە میزان توجە بە فرودستان جامعە در اهداف و برنامەهایشان جای داشتە است.جدا از اینکە بعضی از این گروهها اساسا” رسالت خود را رهایی طبقە محروم و فرودست از استثمار طبقات و اقشار مرفە می دانستند.

واژەهایی چون:مستضعفان،محرومان،کوخ نشینان و زاغە نشینان در تقابل با مرفهین،مستکبرین،کاخ نشینان،رفاەزدگان و… واژەهایی بودند کە انقلابیون آنزمان بعنوان مرکز ثقل حرکت خود بکار می گرفتندو بە وسیلە آن در میان اقشار فرودست وجهت تقویت این گفتمان عضوگیری می کردند.

دراینجا از ذکر دگر گروههای چپ مارکسیستی وچپ اسلامی بەجهت اینکە در قدرت حضور ندارند می گذرم و این نوشتار را بر انقلابیونی کە قریب چهل سال است حکومت را در دست دارند متمرکز می کنم.

انقلابیون اسلامی کە سادە زیستی اصحاب پیامبر و در راس آن علی بن ابیطالب را سرمشق خود کردە بودند خود را وامدار آنها و پیرو صادق این رهبران دینی اعلام می کردند، مردم و خصوصا” فرودستان هم تعلق خاطر شدیدی نسبت بە رهبران دینی خود داشتە و دهها داستان و روایت از مردمداری وسادەزیستی آنها در سینە داشتند.این نگاە مشترک پیوندی محکم بین لیدرهای انقلاب اسلامی و بیشتر مردم ایجاد کرد کە بعدها بیرون کردن سایر گروهها ازحکومت،حتی بعضی از انقلابیون سرشناس، اثری چندان منفی بر باور مردم در حمایت از صاحبان این نگاە نگذاشت،بە امید اینکە وعدەهایی کە بە فرودستان دادە شدە بود امکان تحقق پیدا کند.وعدەهایی کە نەتنها بهبود وضع معیشت در این دانیا را هدف خود می دانست بلکە آبادانی آخرت و دنیای دیگر را نیز هدف غایی خود قرار دادە بود.

اما بعد قریب چهل سال از حاکمیت انقلابیون اسلامی، مردمی کە بە امید تحقق این شعارها و ایجاد آن مدینە فاضلە برای محرومین و مزد بگیران فداکاریها کردە بودند اکنون نەتنها اثری نیست بلکە نسل فعلی کارگران و مزد بگیران از ناراضی ترین اقشار جامعە ای هستند کە زمانی پدران و مادرانشان این گفتمان را قبلە آمال خود می دانستند.

مدافعان سرسخت زحمتکشان و مزد بگیران کەامروز حاکمیت رادردست دارند، دهها نفر از فعالین این اقشار را بە اتهامهای واهی امنیتی بە زندان انداختەاند.

زمانی”باکونین” در کمون پاریس بە مارکس هشدار دادە بود؛کارگری کە بە حکومت برسد دیگر کارگر نیست،حاکم است.
هرچند این گفتە ارزشمند بعدها مصداق عینی خود را در کشورهای کمونیستی یافت،اما گویا مصداق دیگری هم پیدا کرد و آن هم انقلابیونی دین مدار بودند کە اینبار نە از یک ایدیولوژی بشری کە بە باور آنها پر از نقص و نارسایی است،بلکە زمینەای فراهم شدە بود تا در سایە دین حکومتی الهی ایجادشود کە در آن خبری از ظالم و مظلوم،مستکبر و مستضعف،کاخ نشین و کوخ نشین نباشد!!

آری نقلابیون دیروز و حاکمان امروز اکنون خواستە همان کسانی کە موتور محرکە انقلابشان بودند را نادیدە می گیرند و در سرکوب آنها بە شیوەهای گوناگون تردید بە خودراە نمی دهند، حق خواهی مزد بگیران صبغە امنیتی هم پیدا کردە،چیزی کە در قبل از انقلاب‌ شایدعنصری غایب در بازجویها بود.

بە گفتە “ظریفی آزاد” مدیرکل روابط کار در وزارت تعاون و رفاە!! اجتماعی،ایران یکی از پایینترین نرخهای دستمزد را در دنیا دارد.
در سالهای اخیر معلمان و کارگران برای تغییر این وضعیت تبعیض آمیز کە سبب فاصلە طبقاتی شدید شدە در قالب‌تشکلهای قانونی تلاشهای خود را شروع کردە و دست بە تجمعهای آرام و مدنی در چهاچوب قانون نمودند،اما برخوردی کە با آنها صورت گرفت هیچ شباهتی بە آن شعارهای اول انقلاب‌نداشت کە اینان را ولی نعمتان خود می دانستند.کارگران حق طلب بە جرم حق خواهی شلاق خوردند و رهبران جنبشهای کارگر ی زندانی شدند.البتە در خلال همە این سالها همیشە روز کارگر هم از طرف دولت گرامی داشته می شد و این روایت تکرارو تکراروتکرار…. می شد کە پیامبر بر دست کارگر بوسەزد.

اما اینک تجلیل آن بوسە و،بوسە دردآور شلاق بر پشت کارگران؟!!!

معلمان نیز بعنوان قشر دیگری از مزد بگیران کە در دهە چهل خورشیدی و بعد از کشتن دکتر خانعلی در جلو مجلس وقت، در سایە اعتراضات بحق توانستە بودند خواستەهای خود را بە کرسی بنشانند و حقوق و دستمزد خود را بهبود بخشند و با مهندسان برابر کنند،اکنون با گذشت نزدیک بە ۷۰سال از آن تاریخ و در انقلابی کە با تکیە بر فرودستان بە پیروزی رسید،بە جرم پیگیری مطالبات برحق خود در بیست سال اخیر و درتمام کشور برایشان دهها و صدها پروندە تشکیل،هزارها بار تهدید و احضار،و هم اکنون فعالین برجسته صنفی در زندانند.کسی نیست کە با نام عبدی،بهشتی،اسدی،عمرانی،باغانی(در تبعید)آشنا نباشد،و اخیرا” محمد حبیبی در جلو چشمان دانش آموزانش با ضرب و شتم و اسپری فلفل روانە زندان می شود.

هرروز هم عرصە بر مزد بگیران تنگتر می شود.
پورشه سوار واختلاسگر در کمال رفاە و آسایش اند و همان تبعیض و نابرابریها کە یکی از مهمترین عوامل انقلاب بود بازتولیدشدە است.

زمانی فرودستان را با به رخ کشیدن رفاە طبقه بالادست برای انقلاب بسیج می کردند،اما اکنون مرفهین خود به نمایش امکانات لاکچری خود می پردازند، بستنی با روکش طلای ٤۰۰ هزار تومانی میل می کنند،همبرگر دویست هزار تومانی می خورند،از رستورانهایی غذا می خورند کە پول یک وعدەاش برابر با حقوق دو الی سه ماە حقوق کارگر ان و معلمان است. از طرفی حقوقهای نجومی و از طرف دیگر حقوقهای زیر خط فقر. انقلابی کە بر دوش فرودستان یه پیروزی رسید و از نیروی آنها قوام یافت،اکنون فرودستان را بجایی رساندە که  از تامین کمترن نیازهای خود درماندەاند و جواب مطالبه بحق آنها شلاق و زندان است. شکاف اجتماعی ناشی از تبعیض و نابرابری هرروز عظیم تر می شود، طوری کە دیگر امیدی به اصلاح وضع موجود از راە اصلاحاتی آرام دارد ازبین می رود، نمونه آن اعتراضات اخیر بود کە آشکارا عبور از هر جریان درون نظام را فریاد زدند.

کارگری کە فریاد بزند: مرگ بر کارگر ، درود بر ستمگر چیزی برای از دست دادن ندارد.

به کانال تلگرام ایران کارگر بپیوندید    https://t.me/IranKargar96

مطالب مرتبط

كامنت گذارى

Comment