ایران کارگر > اخبار > اخبار اجتماعی > سهیل عربی و پیام ایستادگی در چهارمین روز اعتصاب غذای خشک

سهیل عربی و پیام ایستادگی در چهارمین روز اعتصاب غذای خشک

سهیل عربی
ایران – اجتماعی

سهیل عربی و پیام ایستادگی در چهارمین روز اعتصاب غذای خشک

زندانی سیاسی سهیل عربی صبح روز پنجشنبه ۱۷ اسفندماه ۹۶، در چهارمین روز اعتصاب غذای خشک طی پیامی از زندان تهران بزرگ بر ایستادگی روی خواسته‌اش تاکید کرد. همچنین مادر سهیل عربی در مصاحبه‌ای از وضعیت فرزند خود اظهار نگرانی کرده است. سهیل عربی در پیام خود می‌گوید:

کلبپ صوتی سخنان سهیل عربی:

کلیپ مصاحبه مادر سهیل عربی:

متن سخنان سهیل عربی ۱۷ اسفند ۱۳۹۶:

«سهیل عربی هستم. پس از سه روز بستن تمام دستانم با چسب برای این که حتی نتوانند وقتی خواب می‌روم به من سرم تزریق کنند؛ به دفتر ریاست زندان تهران بزرگ فرستاده شدم و در آنجا طی تماس تلفنی با جعفری دولت آبادی به من گفتند در صورت پایان دادن به اعتصاب غذا؛ تا هفته دیگر به خواسته‌ام رسیدگی می‌شود؛ یعنی آزادی و یا انتقال خانم ایرایی و دائمی به زندان اوین.

من گفتم به وعده‌های شما اعتمادی ندارم؛ گفتم تا زمانی که از آزادی یارانم مطمئن نشوم به اعتصاب پایان نمی‌دهم. موقتا تا شنبه چسب‌ها را از بدنم جدا می‌کنم؛ اما در صورتی که تا شنبه به خواسته‌ام نرسم این بار زبانم را خواهم دوخت.»

سهیل روز۱۵اسفند دردومین روز اعتصاب غذای خشک اعضای بدنش را اهدا کرده بود:

سهیل عربی- زندان تهران بزرگ – ۱۵ اسفند ۹۶
“حقوقم را نقض کردید؛ گذشتم. دست کم اجازه دهید اعضای بدنم را اهدا کنم. بعید می‌دانم که بیش از دو روز دیگر زنده بمانم. نه آب و نه خوراک و نه حتی اجازه می‌دهم که سرم تزریق کنند. من باید ۷ شهریور مطابق قوانین آزاد می‌شدم؛ ولی هنوز محبوسم و حتی از حقوق خود مثل تخت و تفکیک جرائم طبق آیین نامه سازمان زندان‌ها محروم می‌باشم و مثل سایر زندانیان سیاسی محکومیت حبسم را در بند زندانیان عادی که بعضا توسط رژیم تحریک به اذیت و آزار ما می‌شوند؛ هستم.

پس از آمدن به زندان تهران بزرگ بیش از ۳ مرتبه تهدید به مرگ و تجاوز شدم و به سختی از خود دفاع می‌کردم. افسران نگهبان؛ زندانیان تحریک شده و یا پرستار بهداری به خوداجازه می‌دهند که به ما توهین کنند و وقتی پاسخ می‌دهم به ما می‌گویند حسن اخلاق داشته باشید.
جرم ما این است که نمی‌توانیم در برابر ظلم سکوت کنیم.
حال که آزادم نمی‌کنید و نمی‌گذارید که در کنار دوستانم همچون آرش یا منوچهر که حرفم را می‌فهمند؛ زندگی کنم؛ دست کم اجازه دهید اعضای بدنم را اهدا کنم”.

به کانال تلگرام ایران کارگر بپیوندید    https://t.me/IranKargar96

مطالب مرتبط

كامنت گذارى

Comment