ایران کارگر > اخبار > اخبار کارگری > ابزار تولید و سرمایه‌ی کارفرما بـدون کارگر هیچ اسـت

ابزار تولید و سرمایه‌ی کارفرما بـدون کارگر هیچ اسـت

دستمزد کارگر
ایران – کارگری

ابزار تولید و سرمایه‌ی کارفرما بدون کارگر هیچ اسـت

در ارتباط با بحث روز در مورد تعیین حداقل سبد معیشت کارگران، یک فعال کارگری، رئیس انجمن صنفی کارگران معدن چادرملو، می‌گوید: مهم‌تر از بحث و جدل بر سر سبد معیشت این است که چه میزان از رقم توافقی به جیب کارگر می‌رود.

روزهای پایانی سال و تب و تاب مذاکرات مزدی، کارگران را  مثل هر ساله دچار دل‌نگرانی‌ها و دغدغه‌های بی‌شمار کرده‌ است.
این فعال کارگری در ارتباط با دغدغه‌های مزدی کارگران و مطالبات بر زمین مانده معیشتی می‌گوید: اولین سوال این است که چرا مزد را به دقیقه نود موکول می‌کنند؟ چرا کارگران باید تا آخرین لحظه منتظر بمانند و درنهایت یک ‌چندم توقعاتشان هم برآورده نشود؟

اکبر علیپور در ارتباط با آن ‌چه تاکنون در مذاکرات مزدی گذشته، اینطور می‌گوید: ممکن است در آینده روزی برسد که ورق برگردد و نتیجه مثبت بگیریم؛ ولی در حال حاضر مهم‌ترین مساله این است که چقدر از این ارقام توافقی، به جیب کارگر می‌رود؟
او نسبت به توافق بر سر سبد معیشت، نظر منفی ندارد اما نسبت به نتیجه نهایی مذاکرات مزدی چندان خوش‌بین نیست چرا که عقیده دارد هنوز هم قدرت کارفرمایان و نمایندگانشان در سیستم اقتصادی و اجتماعی کشور، صد برابر کارگران است.

از نظر او، مسئولان و دولتی‌ها سالهاست که با کارگران به شیوه‌های مختلف بازی می‌کنند و مطالبات انباشته‌ی آنها را به بهانه‌های مختلف نادیده می‌گیرند؛ گاهی با فشار، گاهی با تهدید و ارعاب و گاهی نیز با فریب.
سال قبل هم رقم توافقی سبد معیشب کارگران بیش از ۲ میلیون بود اما در عمل دولت رقم ۹۳۰ هزار تومان را برای دستمزد ماه کارگران تصویب کرد و تازه همین رقم تصویبی هم با ماهها تأخیر به کارگران داده می شود بنحوی که حالا دیگر زندگی کارگران تحت تأثیر ماهها کار بدون دستمزد به خطر افتاده است.

این فعال کارگری در ادامه می‌گوید: کارفرمایان باید بدانند قدرتشان از کارگران است؛ این کارگر است که به کارفرما، جایگاه و ابهت می‌بخشد؛ وگرنه ابزار تولید و سرمایه بدون حضور کارگر، هیچ است و معنایی ندارد.
علیپور از اظهاراتش اینطور نتیجه‌گیری می‌کند: اگر قبول کنند که چرخ تولید بدون کارگر نمی‌چرخد بایستی به این مهم‌ترین مولفه‌ی اقتصاد،  به نیروی کار، بیش از اینها بها بدهند و قبل از هر چیز بدیهی‌ترین حق کارگر را که دستمزد عادلانه است، به او بپردازند.

شایان ذکر است که مشکلات کارگران ایران و بحث حداقل دستمزد کارگران بحثی نیست که در قدم اول آنطور که این فعال کارگری عنوان می‌کند به کارفرمایان برگردد. این کلان سیاست‌های اقتصادی دولت و نظام است که اجازه استثمار و چپاول کارگران را صادر می‌کند. آیا در نظام جمهوری اسلامی از روز نخست تا امروز حتی یک نمونه بوده که حقوق های ماهانه میلیونی مدیران به تعویق بیفتد؟ پس چگونه است که حقوق ناچیز کارگران چندماه به چندماه پرداخت نمی‌شود. این اجحاف و ظلم از رأس نظام در جامعه جاری می‌شود و اگر کارفرمایان امروز می توانند حقوق کارگران را ماهها پرداخت نکنند و آنها را تهدید به اخراج کنند قبل از هرچیز به این دلیل است که از بالاتر حمایت می‌شوند و نگرانی از این بابت ندارند.

به کانال تلگرام ایران کارگر بپیوندید    https://t.me/IranKargar96

مطالب مرتبط

كامنت گذارى

Comment