ایران کارگر > اخبار > اخبار اجتماعی > زینب جلالیان ، ۱۰ سال زندان در شرایط بیماری، بدون یک روز مرخصی

زینب جلالیان ، ۱۰ سال زندان در شرایط بیماری، بدون یک روز مرخصی

زندانی سیاسی زینب جلالیان
ایران – اجتماعی

زینب جلالیان ، ۱۰ سال زندان در شرایط بیماری، بدون یک روز مرخصی

زندانی سیاسی زینب جلالیان ، که از سال ۱۳۸۷ در زندان به سر می‌برد، او از بیماری ناخونک چشم در رنج است اما تا کنون هیچ اقدامی برای درمان وی صورت نگرفته است.

آقای علی جلالیان، پدر زینب جلالیان می‌گوید: «آخرین بار که زینب را دیدم وضعیت چشمانش خیلی بد بود. عملا دید چشمانش مختل شده و نیاز به جراحی و درمان در بیرون از زندان دارد. اما تاکنون چنین اجازه‌ای نداده‌اند. چندین بار درخواست مرخصی کردیم، سند خواستند، تهیه کردیم اما باز مرخصی ندادند در حالی که همه زندانیان از مرخصی استفاده می‌کنند اما زینب از مرخصی استعلاجی هم محروم است. خیلی مشکل است. همه جوانی‌اش دارد در زندان می‌گذرد و سلامتی‌اش هم در خطر است.»

آقای جلالیان که بیش از دو ماه است با دختر ملاقات نکرده، ادامه می‌دهد: «من مریض هستم بیمارستان بودم و دو روز است به خانه بازگشته‌ام. به همین دلیل نتوانسته‌ام برای ملاقات زینب بروم. مادرش هم پیر و مریض است و نمی‌تواند برود. برادرش هم اینجا نیست و عملا زینب بیش از دو ماه است که ملاقات نداشته. در این دو ماه حتی نتوانسته‌ایم با زینب تلفنی حرف بزنیم. چندین بار زنگ زده و من نمی‌دانم چه مشکلی است که هر بار زنگ می‌زند تا می‌خواهیم حرف بزنیم تلفن قطع می‌شود. دوباره زنگ می‌زند دوباره قطع می‌شود. عملا از او بی خبر هستیم و با توجه به وضعیت چشم‌هایش که این اواخر دیگر روی بینایی‌اش تاثیر منفی گذاشته، نگران هستیم. »

علی جلالیان در ادامه می‌افزاید: «خودشان که به بیمارستانی در خارج از زندان نمی‌برند. حداقل خواسته ما این است که مرخصی بدهند بتوانیم پیش متخصص ببریم. فقط هم که چشم‌هایش نیست. چند سال است که پی‌گیری کردیم به مسوولان گفتیم، مصاحبه کردیم و گفتیم که چشم‌هایش مشکل دارد، مشکل روده و گوارش دارد و نیاز به درمان دارد. چند سال است توی زندان درد می کشد و کسی توجهی نمی‌کند. »

وکیل زینب جلالیان آقای امیرسالار داوودی، ، مهرماه ۱۳۹۵ درباره وضعیت بیماری چشم‌های موکلش گفته بود:  «زینب از دو ناحیه چشم و وضعیت عمومی به نوعی رنج می‌برد و مبتلا به یک بیماری است به اسم ناخونک که عبارت است از گوشت اضافه‌ای که در سفیدی چشم ایجاد می‌شود در نتیجه آلودگی و دو روش درمانی دارد براساس آنچه که من شخصا پی‌گیری کرده‌ام یک روش، درمان قطعی است که بحث عمل جراحی است که باید گوشت اضافی برداشته شود و ریشه‌اش از بین برود و دوم درمان مقطعی است. که صرفا کنترل کننده بیماری است و به نوعی از رشد بیماری جلوگیری می‌کند از طریق شستشو دادن چشم از طریق اشک مصنوعی و تمیز نگه داشتن چشم و کمتر کار کشیدن از چشم که این روش هم مستلزم این است که دائما و مرتبا اشک مصنوعی در اختیارش قرار دهند. »

او در ادامه گفته بود که مرخصی زینب جلالیان را مشروط به مصاحبه تلویزیونی کرده‌اند: «مساله این است که نگاه‌شان به زینب نگاه امنیتی است و فکر می‌کنند که احتمالا باید امتیازات لازم را از زینب بگیرند فکر می‌کنند به قدر کافی باید زینب را خلع سلاح کنند به زعم خودشان و بعد موجبات آزادی‌اش را فراهم کنند. هرچند من فکر می‌کنم اگر زینب حتی به خواسته‌های آنها هم تن در بدهد باز هم موجبات آزادی‌اش فراهم نخواهد شد.»

خانم زینب جلالیان، متولد سال ۱۳۶۱، زندانی کرد از سال ۱۳۸۷ در حبس به سر می‌برد، و به حبس ابد محکوم شده و در زندان خوی، یکی از شهرهای استان آذربایجان شرقی، زندانی است.

خانم جلالیان بیش از ۱۰ سال است که از مرخصی محروم است. او در سال ۱۳۸۶ بازداشت و در سال ۱۳۸۸ به اتهام خروج غیر قانونی از کشور به یک سال حبس تعزیری و به اتهام محاربه از طریق عضویت در پژاک به اعدام محکوم شد. حکم اعدام او در دادگاه تجدیدنظر و دیوان عالی کشور تایید شد اما پس از پی‌گیری های وکلای او، حکم خانم جلالیان با یک درجه تخفیف تبدیل به حبس ابد شد.

به کانال تلگرام ایران کارگر بپیوندید    https://t.me/IranKargar96

مطالب مرتبط

كامنت گذارى

Comment