ایران کارگر > اخبار > اخبار کارگری > جان‌باختن دست‌کم بیش از ۸۰۰۰ کارگر ایرانی در سال بر اثر ابتلا به بیماری های شغلی

جان‌باختن دست‌کم بیش از ۸۰۰۰ کارگر ایرانی در سال بر اثر ابتلا به بیماری های شغلی

بیماری های شغلی شلیک به کولبران
ایران – کارگری

جان باختن دست‌کم بیش از ۸۰۰۰ کارگر ایرانی بر اثر ابتلا به بیماری های شغلی در سال

عمده بیماری ها و حوادث شغلی مربوط به محیط های کاری ناسالم است. این ناسالم بودن هم صرفا به آلودگی محیط و ناایمن بودن محیط کار برنمی گردد.

بعضاٌ هم این ناسالم بودن محیط کار از منظر روانی آزار دهنده می شود. ناسالم بودن محیط کار, چه از منظر فیزیکی و چه از لحاظ روانی, می تواند بیماری ها و حوادث شغلی متعددی به بار بیاورد که امید به زندگی را در فرد شاغل کاهش دهد.

شغل برای زندگی یا زندگی برای شغل؛ این سوالی است که خیلی ها در مقام پاسخ کلامی به شما از موهبت زندگی می گویند و این که ما به شغلمان ادامه می دهیم تا زندگی راحتی داشته باشیم, اما وقتی پای عمل می رسد, در واقع این شغل است که تبدیل به همه زندگی برخی افراد می شود؛ طوری که آنچنان در کارشان غرق می شوند که بدون شغل, قادر به تعریف زندگی نیستند.

گروهی از بیماری های شغلی, محصول همین نوع نگاه به زندگی هستند؛ یعنی وقتی فردی با کار شبانه روزی, فقط برای پول درآوردن بیشتر یا ارتقای جایگاه شغلی می جنگد, در این اوضاع و احوال, سلامتش را فراموش می کند و به بیماری های شغلی مبتلا می شود.

گزارشات آماری قابل تامل از بیماری های شغلی

روش حوادث شغلی و ثبت بیماری ها در ایران امروز, چندان دقیق و مستند نیست؛ مثلا وقتی یک کارگر ساختمانی از داربست می افتد و دچار حادثه می شود, دربیشتر موارد, این اتفاق به عنوان یک حادثه شغلی ثبت نمی شود؛ مگر این که کار به شکایت از کارفرما بکشد یا این که کارگر به بیمه تامین اجتماعی مراجعه کند و درخواست طول دوره درمان داشته باشد.

از طرف دیگر برای بیماری های شغلی هم همین طور است. فرض کنید کارگری که در محیطی خطرناک و آلوده به انواع و اقسام مواد شیمیایی کار می کند و بعد از سال ها کارکردن به سرطان ریه مبتلا می شود, بیماری این کارگر به عنوان یک بیماری شغلی ثبت نمی شود.

اما با وجود این, آمارهای ثبت شده از بیماری های شغلی و حوادث ناشی از اشتغال در ایران, بسیار قابل تامل است. براساس پیش بینی های وزارت تعاون, کار و رفاه اجتماعی, سالانه حدود ۱۴۰۰ نفر در کشور بر اثر حوادث فیزیکی ناشی از کار, از دنیا می روند که حدود نیمی از این حوادث در بخش صنعت ساختمان اتفاق می افتد.

اغلب حوادث کار نیز در کارگاه های زیر ۲۵ نفر ثبت شده است, زیرا در این کارگاه های کوچک, دایره نظارت بازرسان محیط کار, چندان دقیق نیست و موارد ایمنی در خیلی از این کارگاه ها, در رتبه آخر قرار دارد.

حدود شش برابر آمار مرگ و میر های حوادث شغلی نیز بر اثر ابتلا به بیماری های شغلی می باشد. یعنی سالانه حدود ۸۰۰۰ ایرانی فقط بر اثر ابتلای مستقیم به بیماری های شغلی از دنیا می روند.

مجموعه این آمارها, جدای از هزاران نیروی کاری است که به بیماری های شغلی مبتلا شده اند. آنها با وجود بیماری, همچنان مشغول به کار هستند و با بیماری شان دست و پنجه نرم می کنند.

ضرر و زیان اقتصادی ناشی از حوادث شغلی

بنابه هشدار سازمان بین المللی کار, مرگ هر نیروی کار, به طور مستقیم یک میلیارد تومان به اقتصاد هر کشوری آسیب می زند و با مرگ هر کارگر, حدود ۷۵۰۰ روز کاری نیز از بین می رود.
بنابر آمارهای این سازمان بین المللی, حدود ۴ تا ۵ درصد تولید ناخالص داخلی کشورها صرف هزینه های حوادث ناشی از کار می شود.

چندی پیش وزارت کار در ایران اعلام کرده بود اگر فقط ۲ درصد تولید ناخالص داخلی کشور ما صرف هزینه های حوادث ناشی از کار شود, آن گاه سالانه حدود ۳۰ هزار میلیارد تومان از منابع کشور, صرف هزینه های حوادث ناشی از کار خواهد شد؛ حوادثی که اغلب شان قابل پیشگیری است و می توان با کمی تدبیر از وقوع آنها جلوگیری کرد.

اهمیت حفظ سلامت نیروی کار, مقدم بر کار

کار چند نسل متوالی در یک شغل سخت و زیان آور, مفهومی است که در کشورهای توسعه یافته منسوخ شده است. از نگاه این کشورها اگر محیط کاری ناسالم یا ناایمن است, باید برای ارتقای سلامت و امنیت آن محیط کار تلاش شود و عنصر نامطلوب را حذف کرد, نه این که چند نسل از نیروهای کار در همان محیط کاری مشغول به کار شوند.

اقداماتی از قبیل ارائه تسهیلات رفاهی به نیروهای کار, برقرار کردن جوی آرام و دوستانه در محیط کار, پرداخت به موقع دستمزد, جلوگیری از اضافه کاری های اجباری, افزایش امنیت شغلی, انتخاب مدیران با ملاک شایسته سالاری و پرهیز از رابطه سالاری, جلوگیری از تبعیض بین نیروهای کار, تقسیم عادلانه کار بین نیروها, تدوین ضوابط اخلاقی در محل کار, متوقف شدن کار در صورت ناایمن بودن محیط یا ناسالم شدن شرایط کار, پرهیز از به کارگیری کودکان در محیط های کاری و خرید وسایل و تجهیزاتی که امنیت و سلامت نیروی کار را حفظ کند, از جمله عواملی است که می تواند از بار بیماری های شغلی و حوادث ناشی از کار بکاهد.

بیماری  های شغلی که در ایران شایع است

یک بیماری شغلی, یکشبه به وجود نمی آید, بلکه محصول سال ها کار در محیط کاری با شرایط نامناسب است.

رئیس اداره خدمات بهداشتی و مشاغل خاص وزارت بهداشت دکتر رضا عزتیان, در گفت وگو با جام جم تاکید دارد بیماری های اسکلتی و عضلانی, شایع ترین بیماری های شغلی است که در بیشتر محیط های کاری دیده می شود.

موارد دیگری از قبیل هوای آلوده در محیط کار, رعایت نشدن بهداشت محیط کار و حوادث شغلی, به ترتیب از دیگر عوامل شایع بروز بیماری های شغلی است که عزتیان به آنها اشاره می کند.

نکته مهمی که عزتیان به آن تاکید دارد این است که بیماری های شغلی در ایران, برخلاف حوادث شغلی, ثبت نمی شود, اما اثرات منفی که بر سلامت نیروهای کار باقی می گذارد, بسیار گسترده تر از حوادث شغلی است.

به کانال تلگرام ایران کارگر بپیوندید    https://t.me/IranKargar96

مطالب مرتبط

كامنت گذارى

Comment