ایران کارگر > گوناگون > ترانه کاروان ، معروفترین اثر بنان خواننده اسطوره‌ای ایران(کامل‌ترین نسخه) – کلیپ

ترانه کاروان ، معروفترین اثر بنان خواننده اسطوره‌ای ایران(کامل‌ترین نسخه) – کلیپ

ایران – گوناگون

ترانه کاروان، معروفترین اثر بنان خواننده اسطوره‌ای ایران

شاعر : رهی معیری
آهنگ ساز : مرتضی محجوبی
تنظیم : جواد معروفی
با صدای جاودان بنان

زندگینامه و بیوگرافی خواننده اسطوره‌ای ایران غلامحسین بنان

زاده اردیبهشت ۱۲۹۰  در قلهک تهران
درگذشت ۸ اسفند ۱۳۶۴ در تهران

خواننده موسیقی کلاسیک که از سالهای ۱۳۰۶ تا سال ۱۳۴۷ در زمینه موسیقی ملی ایران فعالیت داشت.او عضو شورای موسیقی رادیو، استاد آواز هنرستان موسیقی تهران و بنیان گذار انجمن موسیقی ایران بوده است.
او نخستین خواننده ایرانی آشنا با خط بین المللی(نت) است.

بیوگرافی:
نام کامل      غلامحسین بنان نوری
نام مستعار    بنان
تولد             اردیبهشت ۱۲۹۰ قلهک
ملیت            ایرانی
درگذشت       ۸ اسفند ۱۳۶۴ تهران
سبک ها        موسیقی سنتی و کلاسیک
سازها           پیانو ، ارگ
دوران هنری   از سال ۱۳۰۶ تا ۱۳۴۷
گونه صوت    باریتون برجسته

دوران کودکی

پدرش کریم خان بنان الدوله نوری و مادرش دختر محمد تقی میرزا رکن الدوله بود.
از ۶ سالگی به خوانندگی و نوازندگی ارگ و پیانو پرداخت و در این راه از راهنمایی های مادرش، که پیانو می دانست بهره گرفت.
نخستین استاد او مرتضی نی داوود بود و دومین استادش میرزا طاهر ضیا ذاکرین رثایی و سومین استادش نیز ناصر سیف بوده اند.

فعالیت حرفه ای:

به گفته خود او، فعالیتش را در سال ۱۳۰۶ آغاز کرد و فقط در جلسات خصوصی و در حضور دوستان و آشنایان به صورت حرفه ای آواز میخواند.
او از شهریور ۱۳۲۰ وارد رادیو شد و با همکاری هنرمندانی چون روح الله خالقی صدای او به گوش مردم رسید.
از سال ۱۳۲۱ صدای بنان، همراه با همکاری عده ای از هنرمندان دیگر از رادیو تهران به گوش مردم ایران رسید. روح الله خالقی اورا در ارکستر انجمن موسیقی شرکت داد و با ارکستر شماره ۱ نیز همکاری را آغاز کرد و از همان آغاز برنامه”گلهای رنگارنگ” بنا به دعوت داوود پیر نیا همکاری داشت.

بنان در طول فعالیت هنری خود حدود ۳۵۰ آهنگ را اجرا کرده است ویژگی صدای وی زیر و بم ها و تحریرات صدای اوست.
بنان هم به آواز قدیمی و کلاسیک ایرانی و هم به نغمات جدید و مدرن ایرانی تسلط داشت که به عنوان نمونه میتوان تصنیف «الهه ناز» را نام برد.
برخی بنان را بززگترین اجرا کننده سبک وزیری – خالقی می دانند. او همچنین در کنار ادیب خوانساری از اجرا کنندگان آثار صبا و محجوبی بود. همچنین به مرکب خوانی و تلفیق شعر و موسیقی مسلط بود.

در سال ۱۳۳۲ به پیشنهاد روح الله خالقی به اداره کل هنرهای زیبای کشور متتقل شد و به سمت استاد آواز هنرستان موسیقی ملی به کار مشغول گردید و در سال ۱۳۳۴ رئیس شورای موسیقی رادیو شد. غلامحسین بنان از ابتدا در برنامه های گلهای جاویدان و گلهای رنگارنگ و برگ سبز شرکت داشته و برنامه های متعدد و گوناگون دیگری که از وی به جا مانده است.

در این برنامه ها، اساتید موسیقی سنتی چون روح الله خالقی، ابوالحسن صبا، مرتضی محجوبی،ا حمد عبادی، حسین تهرانی، علی تجویدی، و … با او همکاری داشته اند.

سانحه تصادف:

در ۲۷ دی ۱۳۳۶ پس از پایان یک مهمانی و بازگشت بنان به خانه بهمراه دو تن از دوستانش ناگهان در حوالی کاروانسرای سنگی یک تانکر نفتکش که فاقد چراغ ایمنی بود جلوی آنها سبز میشود و برخورد بسیار شدیدی بین دو خودرو رخ میدهد.
در این برخورد بنان از ناحیه صورت و چشم آسیب میبیند و در بیمارستان بستری میشود.
بنان برای معالجه به خارج از کشور مسافرت کرد و پس از بازگشت از این سفر تصمیم میگیرد در مواضع هنری خود بازنگری کند.
او می گفت: «من از این پس کوشش میکنم آثاری اجرا کنم که واجد وزنی شاد و شعری امیدوار کننده باشد. من جدا از ادامه شیوه قدیم که شباهت به مرثیه خوانی و نوحه سرایی دارد خسته شده ام، البته در این زمینه سازندگان آهنگ باید به من یاری برسانند.»

ترانه ها:

از ترانه های بنان میتوان به:

آهنگ آذربایجان در دستگاه شور، آمدی جانم به قربانت ولی حالا چرا در مایه بوسلیک، الهه ناز در مایه دشتی، بهار دلنشین در آواز اصفهان، بوی جوی مولیان در آواز اصفهان، تصنیف توشه عمر در دستگاه همایون، یار رمیده، می ناب، خاموش، مرا عاشقی شیدا در دستگاه سه گاه، من از روز ازل در دستگاه سه گاه، نوای نی در آواز دشتی و سرود ای ایران در مایه دشتی اشاره کرد.

به تصریح همسرش، بنان بهترین اثر خود را حالا چرا و کاروان میدانست و می گفت: «کاروان رابرای بعد از مرگم خوانده ام». اواخر عمر هم دلبستگی عجیبی به ترانه رویای هستی پیدا کرده بود تا آنجا که با این آهنگ می گریست.

آوازها:

آواز ماهور با غزل سعدی به سرآغاز «همه عمر برندارم سر از این خمار مستی/که هنوز من نبودم که تو در دلم نشستی» و آواز دیلمان با شعر سعدی به سرآغاز «چنان در قید مهرت پایبندم/که گویی آهوی سر در کمندم» و همچنین آواز اصفهان بر روی غزل «آمد اما در نگاهش آن نوازشها نبود» از کارهای بنان هستند. دیلمان در گلهای رنگارنگ۲۱۷ب(کاروان) اجرا شده است

فیلم طوفان زندگی:

بنان مدتی را نیز به تعلیم فن بازیگری پرداخت و به تصدیق نزدیکانش دارای استعداد زیادی در این زمینه بود.

در سال۱۳۲۷ همراه چهره های معروف آن روزگار در فیلمی به نام طوفان زندگی ساخته علی دریا بیگی و اسماعیل کوشان بازی کرد که داستان آن در انجمن موسیقی ملی اتفاق می افتد.
در این فیلم بنان دو ترانه از ترانه های معروفش را بطور زنده اجرا میکند.

درگذشت:

غلامحسین بنان در غروب ۸ اسفندماه ۱۳۶۴ خورشیدی در بیمارستان ایرانمهر تهران درگذشت و بر خلاف وصیتش که مایل بود در گورستان ظهیرالدوله به خاک سپرده شود،در دهم اسفند در امام زا ه طاهر کرج به خاک سپرده شد.
او مدتها از بیماری دستگاه گوارش و افسردگی رنج میبرد.

در پی این رویداد دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران، بیمارستان ایرانمهر، محمدرضا شجریان، کاوه دیلمی، هنگامه اخوان، شهرام ناظری، ابوالحسن وزیری، کامکار، تورج نگهبان، جمشید مشایخی، عماد رام و بسیاری دیگر از هنرمتدان و دوستان و یاران وی پیامهای تسلیتی به طور جداگانه صادر کردند.

از سال ۱۳۶۴ یعنی زمان فوت وی تا سال ۱۳۸۹ سنگ قبر بنان تعویض نگردید. سال ۱۳۸۹ به دلیل پاره ای از تغییرات در امامزاده طاهر کرج و هم سطح سازی قبور و تعویض همه سنگ قبرهای نزدیک صحن،سنگ قبر بنان نیز تعویض گردید و به شکل کنونی درآمد.

تخریب خانه:

به گزارش خبرگزاری میراث فرهنگی در ۲ آبان ۱۳۹۲،خانه استاد بنان تخریب شد.
این خانه تاریخی در نیاوران،بلندی های جمال آباد،نبش کوچه مینا،پلاک ۱۲ قرار داشت.
محمد بهشتی مشاور ارشد سازمان میراث فرهنگی،تخریب این خانه را به مثابه از دست دادن صاحبان تهران می داند.
بنان از سال ۱۳۵۴ در این خانه دو طبقه زندگی می کرد که ایوانی رو به بلندی های دماوند داشت.

به کانال تلگرام ایران کارگر بپیوندید    https://t.me/IranKargar96

مطالب مرتبط

كامنت گذارى

Comment