ایران کارگر > اخبار > اخبار کارگری > به بردگی گرفتن و بیگاری کشیدن از کارگران فازهای نفتی در عسلویه

به بردگی گرفتن و بیگاری کشیدن از کارگران فازهای نفتی در عسلویه

کارگران عسلویه
ایران – کارگری

به بردگی گرفتن و بیگاری کشیدن از کارگران فازهای نفتی در عسلویه

در يكي از فازهای نفتی در عسلویه هر چند وقت يك‌بار، كارگران براي دريافت حقوق عقب افتاده شان بايد به صورت دسته جمعي مقابل اتاق پيمانكار تجمع كنند و اين باعث مي شود كه در همان تجمع‌ها عده زيادي از كار اخراج شوند و يا اينكه ديگر هیچ وقت نتوانند به حق و حقوق‌شان برسند.
یکی از کارگران : ساعت ۶:۴۵ دقيقه، هر روز حضورمان را در سلف برای صبحانه می زنیم و ساعت يك ربع به هشت صبح در پتروشيمي هستيم. ساعت هفت و نیم کارمان تمام می‌شود و ساعت هشت شب سرویس خوابگاه می آید تا ما را ببرد.

ما ۱۴  ساعت كار مي كنيم و حقوق ‌هشت ساعت كار را مي‌گيريم. ناگهان يك روز آمدند و گفتند طرح ريزش داريم و باید تعدادي از شما اخراج شويد.

صبح روز بعد ، مامور حراست جلوي ما را نگه داشتند و به من و چند نفر ديگر از همكارانم، اجازه ندادند وارد مجتمع شويم. گفتند شما امروز اخراج شده‌ايد.

آنها ما را تک به تک با موتورسیکلت به اتاق تسويه حساب بردند و از ما امضا گرفتند، بی‌آنکه حقوق‌مان را بدهند. بعد ليوان و قاشقي را كه هر روز براي خوردن غذا از آن استفاده مي‌كردم، توي پلاستيك انداختند و دادند.

دوباره با موتور ما را تا جلوي در خروجي بردند و بيرون از مجتمع پياده كردند و گفتند كه ديگر حق نداریم وارد مجتمع شويم. حتي حق اين را نداشتيم به پولي كه براي تسويه به ما دادند، اعتراض كنیم يا حتي بپرسیم چرا ما را اخراج كردند. ما در مجتمع حفاظت فيزيكي داريم كه به محض اينكه يكي از كارگران بخواهد اعتراضي را انجام دهد، با او برخورد مي كنند.

وضعیت صنفی کارگران

در رابطه با سالن غذاخوری، کارفرما و مهندسان مجتمع، منوي بازي براي غذا دارند كه مي توانند هر چه خواستند، سفارش دهند اما ما يك غذاي مشخص شده و بي كيفيت داريم كه بايد همان را بخوريم.

ما در طول هفته يك يا دو روز غذاي شركت را مي خوريم و بقيه روزها از جيب‌مان هزينه مي‌كنيم و غذا درست مي‌كنيم تا بيمار نشويم. البته غذايي كه خودمان درست مي كنيم، بهتر از غذاي شركت نيست اما حداقل باعث مسموميت‌مان نمي‌شود.

از آنجايي كه وقتي براي درست كردن غذا نداريم، مجبوريم سوسيس تخم‌مرغ يا سيب‌زميني با تخم مرغ بخوريم كه اين در مقابل غذاي مسموم شركت، سالم به حساب مي‌آيد. اين غذاها را مي‌خوريم تا خودمان را سير كنيم و به صبح برسيم. برنج و مرغي راكه در غذاي ما استفاده مي‌كنند، از پايين‌ترين كيفيت مواد غذايي در بازار انتخاب مي‌كنند.
محل زندگی مان، چيزي نزديك به ۲۵۰ نفر در يك آپارتمان چهار طبقه با شرايط بسيار بد زندگي مي کنیم. يكي از دوستان من يك ماه پيش براي ديدن خانواده اش به شهرستان رفت و آنجا دچار بيماري ساده‌اي شد اما وقتي به دكتر مراجعه كرد، علايمي از سرطان در او پيدا شد.

بعد از چند آزمايش ساده، متوجه شدند كه او دچار سرطان شده است. همين كه آدم يك روزه بفهمد كه در اين چند سال سرطان روده داشته و نمي دانسته، خودش وحشتناك است. من به عنوان رفيقش هيچ كاري نمي‌توانم برايش انجام دهم و شركت نيز كاري برايش نمي‌كند.
شب‌ها، خستگي به ما اجازه صحبت كردن با يكديگر را نمي‌دهد اما ناگفته از مشكلات يكديگر خبر داريم. كارگراني بوده‌اند كه سخت مشغول كار كردن بوده‌اند و يك شب خبر مرگ فرزندشان، همسرشان يا پدر و مادرشان را به آن‌ها داده‌اند و آن‌ها حتي پولي براي گرفتن بليت هواپيما نداشته‌اند تا خودشان را به شهرشان برسانند.

با اينكه ما همه دور هم هستيم ولی هيچ كاري از دست‌مان براي يكديگر برنمي آيد، و این تكان‌ دهنده است. يك جور استيصال و نااميدي به‌سراغ‌مان مي آيد كه نه مي توانيم درباره اش صحبت كنيم و نه مي توانيم كاري كنيم.
نيروهاي گشت حراست پتروشيمي چند شب پيش به يكي از كارگرها كه روي يكي از ديوارها رفته بود، مشكوك شدند. هيچ‌كسي نمي‌دانست او چرا روي ديوار رفته است. حفاظت فيزيكي او را به باد كتك گرفت و توانست فرار كند. بعد از چند دقيقه او خودش را داخل كانال آبي كه در نزديكي آنجا بود، انداخت.

سرعت جريان آب در اين كانال خيلي زياد است و قابل شنا كردن نيست. بعد از دو روز جنازه اش را پيدا كردند. يكي از همكارانش گفته بود كه آن شب بدحال بود و از خودكشي صحبت مي‌كرد. مي‌خواست آرام شود كه اين كار را كرد .

این گوشه‌ای و تنها گوشه‌ای از درد و رنجهای بی‌شمار کارگران زحمتکش است که در سالهای اخیر در وضعیت معیشتی فاجعه آمیزی بسر می‌برند و با کمترین ابراز نارضایتی از وضعیت موجود چماق اخراج بالای سرشان ظاهر می‌شود و در یک چشم به هم زدن از کار اخراج می‌شوند.
به کانال تلگرام ایران کارگر بپیوندید    https://t.me/IranKargar96

مطالب مرتبط

كامنت گذارى

Comment