ایران کارگر > اخبار > اخبار کارگری > امتداد فریاد اعتراضی کارگران در تمام طول سال ۱۳۹۶

امتداد فریاد اعتراضی کارگران در تمام طول سال ۱۳۹۶

کارگران
ایران – کارگری

امتداد فریاد  اعتراضی کارگران در تمام طول سال ۱۳۹۶

برای کارگران ایران سال ۱۳۹۶ سال پرجنب و جوشی بود. از دوم فروردین ماه اعتراضات کارگری شروع شد و در دی‌ماه به اوج خود رسید. این اعتراضات علیرغم ‌تهدید و سرکوب شکل تاز‌ه‌ای به خود گرفت و تبدیل به یک چالش جدی برای دولت شد.

هادی ابوی، دبیرکل کانون عالی انجمن‌های صنفی کارگران ایران، می‌گوید که نیمی از جمعیت ایران را کارگران تشکیل می‌دهند. میانگین سنی جمعیت ایران حدود ۳۱ سال است.

در مقاله مفصلی مجله “اکونومیست” در مورد اقتصاد ایران می‌نویسد که ایران سالانه نیازمند یک میلیون و دویست‌هزار فرصت شغلی تازه است اما در بهترین حالت، اقتصاد این کشور توان ایجاد تنها نیمی از این فرصت‌های شغلی جدید را دارد، در چنین شرایطی یافتن یک فرصت شغلی همخوان با استانداردهای تعریف شده در قوانین کار ایران کار ساده‌ای نیست.

شبکه‌های اجتماعی در شنیده شدن صدای کارگران تأثیر زیادی داشت

جوانمیر مرادی، عضو اتحادیه آزاد کارگران ایران، می‌گوید: «اعتراض‌های کارگری از ابتدای سال ۱۳۹۶ تفاوت‌هایی اساسی با اعتراض‌های سال‌های قبل داشتند؛ هم از نظر کیفی و هم از نظر کمی. از نظر کیفی ما فراگیر شدن شیوه‌هایی را دیدیم که پیش‌تر تا این حد نمود نداشت، مثل اعتراض‌های جمعی، اعتصاب‌های گسترده ‌یا گردهم‌آیی‌های پرشمار حتی با حضور خانواده و از نظر کمی هم ما شاهد تعداد پرشماری از اعتراض‌های گسترد‌ه‌ در سراسر کشور بودیم.»

اعتصابات و اعتراضات کارگری به دلیل فراگیر شدن شبکه‌های اجتماعی‌، بازتاب وسیعی در فضای مجازی داشتند و توجه رسانه‌ها و افکار عمومی را به وضعیت کارگران جلب کردند.
با انتشار فیلم‌های کوتاهی که خود کارگران در شبکه‌های اجتماعی منتشر می‌کردند، مطالبات روشن و ساده آنها، یعنی دریافت دستمزد در ازای کار به موضوعی فراتر از یک خبر برای جامعه ایران تبدیل شد.

جمعیت کارگری چه سهمی از رشد اقتصادی کشور دارد

تصمیم دولت برای افزایش قیمت بنزین و حذف گروه دیگری از دریافت‌کنندگان یارانه، در دی ماه، اعتراضات کارگری را به خیزشی ناگهانی و چالشی جدی برای دولت تبدیل کرد. حسن روحانی و تیم اقتصادی او که وعده داده بودند پس از برجام و رفع تحریم‌ها، اقتصاد کشور شکوفا خواهد شد تا پایان سال، پاسخ روشنی به این پرسش ندادند که سهم جمعیت کارگری در ایران از رشد اقتصادی کشور چیست؟

رئیس اتحادیه کارگران قراردادی ایران، فتح‌الله بیات، می‌گوید که چانه‌زنی برای رساندن حداقل دستمزد کارگران قراردادی تا نزدیک خطر فقر چند سال زمان نیاز دارد.
اخراج جمعی کارگران، تهدید و ارعاب تشکل‌های کارگری و سرکوب اعتراض‌ها به یک دور باطل در سال ۱۳۹۶ تبدیل شد که در اسفند ماه با بازداشت ‌شبانه کارگران “گروه ملی صنعتی فولاد اهواز”  ابعاد تاز‌ه‌ای به خود گرفت.

بازداشت کارگران معترض شرکت نیشکر هفت تپه و آزادی آنها به شرط تعهد، یا تعلیق ۱۶ کارگر ایران خودرو به دلیل راه‌اندازی “کانال تلگرامی فعالین شورا تنها نمونه‌هایی از شیوه سرکوب کارگرانی بود که تنها حق خود را می‌خواستند.

ایستادگی و جسارت کارگران توازن قوا را تغییر داده استکارگران

عضو اتحادیه آزاد کارگـران ایران، جوانمیر مرادی، معتقد است که دلیل ضعف بزرگ جامعه کارگری سرکوب تشکل‌های کوچک کارگری است که امکان تشکیل یک تشکل فراگیر را در نطفه خفه می‌کند و چانه‌زنی بر سر میز مذاکره با کارفرما نیازمند یک تشکل مستقل است که دست‌یابی به آن برای کارگران هزینه بالایی دارد.

او می‌گوید: «کارگران با جسارتی که به خرج دادند، توازن قوا را به نفع خودشان تغییر دادند، صدای آنها شنیده شود. اعتراض‌های کارگری که سال ۱۳۹۶ شاهد آن بودیم آغازگر راهی است که می‌تواند به همبستگی سراسری و حرکات منسجمی در تمام کشور تبدیل شود که در نهایت دولت و کارفرما را مجبور به تن دادن به خواسته‌ها و مطالبات آنها کند.»

بیشتر بخوانید: جوانمیر مرادی، جامعه کارگری ایران را جدی بگیریـد!

به کانال تلگرام ایران کارگر بپیوندید    https://t.me/IranKargar96

مطالب مرتبط

كامنت گذارى

Comment