ایران کارگر > اخبار > اخبار کارگری > آه و فغان یکی از کارکنان قرارداد پیمانی مجتمع گاز عسلویه از تبعیضات شغلی

آه و فغان یکی از کارکنان قرارداد پیمانی مجتمع گاز عسلویه از تبعیضات شغلی

آه و فغان یکی ازکارکنان قراردادپیمانی مجتمع گاز عسلویه از تبعیضات شغلی
ایران – کارگری

آه و فغان یکی ازکارکنان قراردادپیمانی مجتمع گاز عسلویه از تبعیضات شغلی

چندی پیش یکی از کارکنان پروژه جنوب ناصر آقاجری، در انتقاد از وضعیت اشتغال در مناطق آزاد و ویژه اقتصادی گفت: گارگران در این مناطق در بدترین شکل ممکن و بیرون از چتر حمایتی قانون کار، مشغول به کارند.

وی در ارتباط با وضعیت اشتغال در مناطق آزاد و ویژه اقتصادی گفت: خارج شدن از شمول قانون کارو قانون اساسی، موهبتی برای سرمایه‌داری دلالی و مصیبتی بزرگ برای کارکنان و کارگرانی است که در مناطق آزاد و در شرکت‌های پروژه‌ای مشغول به کارند.

استخدام در شرکت‌های دست اول، نصیب خودی‌هاست

آقاجری افزود: در حال حاضر گزینه استخدام با حداقل حقوق برای خیل بیکاران در ایران، که به یک جبر غیر قابل اجتناب بدل شده است، کار در پروژه‌های تولید صنایع سنگین در مناطق آزاد تجاری – صنعتی است که این مناطق از شمول قانون کار خارج شده اند. در این مناطق هم استخدام در شرکت های دست اول و بزرگ سهم خودی‌ها و از ما بهتران است.

حالا یگی دیگر از کارکنان پیمانی مجتمع گاز جنوبی در عسلویه طی نامه ای دردناک از وضعیت زندگی و معیشت خود می‌گوید:
«بنده از کارکنان پیمانی مجتمع گاز پارس جنوبی در عسلویه هستم. با ۱۰ سال سابقه ی کار مستمر و مطلق
خواستم بگم ما در عسلویه با نوعی ظلم نوین مواجه هستیم در واقع برخی از نیروها خودشان را در جایگاهی میبینن که خودشان را مالک نیروهای پیمانکاری دانسته و آنها رو انسان هایی برای انجام خدمات.

به دلیل خلاء های قانونی ، عدم اجرای صحیح قوانین و عدم نظارت صحیح در این منطقه و نبود دستور العمل های کاری و رفتارهای بسیار ضعیف اداره‌ی کار و بازرسان این اداره در واقع این نیروها به هر شکلی که دوست داشته باشن با کارکنان پیمانکاری‌ها رفتار میکنن و ازشون کار میکشن…….
آنقدر این مساله جای تامل داره که اگر شما به دفترچه های قرارداد پیمان کاری در این منطقه مراجعه کنید می‌بینید که در شرح وظایف نیروهای پیمانکار هر چیزی که به ذهنشون رسیده درج کردن و در انتها یک و غیره گذاشتن تا هر خدماتی که دوست دارن از پیمانکاران بکشن و خودشان راحت……

در پیمانها از ناظرانی استفاده میشه که کوچکترین اطلاعاتی در مورد قوانین کار ندارن و چون هیچ انگیزه ای هم وجود نداره حرکتی هم جهت بدست آوردن این گونه اطلاعات انجام نمیدن و کارفرمایان هم از این فرصت استفاده میکنن و از تمام خلاء های قانون سوء استفاده میکنن و حق نیروهای ارکان ثالث رو پایمال میکنن.

در واقع اینجا هر کارفرمایی که راه های موجود در خلا قانون بیشتری بلد باشه و در نتیجه با قیمت پائین تری بتونه ظلمش رو بر سر نیروها کنترل کنه کار رو برنده میشه.

متاسفانه به دلیل اینکه ناظران هیچ گونه دغدغه ای در خصوص حقوق و مزایاشون ندارن تلاشی هم جهت ارتقاء و بهبود حقوق و مزایای نیروهای ارکان ثالث انجام نمیدن مگر اینکه واقعا اعتراضات به حدی برسه که کلافه بشن و مجبور به عکس العمل بشن

تا اعتراضی وجود نداشته باشه به هیچ وجه تغییری وجود نخواهد داشت…….و اکثر اعتراضات هم با تهدید و اخراج مواجه خواهد شد.
عدل و انصاف و عدالت در هیچ جای این منطقه وجود نداره……
پیمانکار در این منطقه باید ۲۳ روز کار ۱۲ ساعتی انجام و ۷ روز استراحت کنه و متوسط حقوق دو میلیون و پانصد دریافت کنه……..
ولی یک نیروی رسمی در سطوح پایین کاری حدود ۳ برابر دریافت حقوق داره…..
و از خدمات باید گفت

۱۴ روز کار و ۱۴ روز استراحت
۲.۵ روز مرخصی استحقاقی
دریافت حقوق حداقل ۳ برابری

کمپ های مسکونی با امکانات تفریحی و رفاهی کامل از قبیل رستوران.استخر.سینما.سالن های ورزشی.کتابخانه.چای خانه.سرویس های امن ایاب و ذهاب و …
شرکت در مراسم های مفرح.
شرکت در نمایشگاه های مختلف.
استفاده از کلاسهای مختلف آموزشی تورهای مسافرتی مختلف

تامین پرواز رفت و برگشت به محل سکونت رستورانهای با کیفیت در محل کارنیم چاشت های مختلف روزانه استفاده از امکانات بیمه ی کامل نفتی استفاده از وامهای کم بهره وجود سیستم ارتقاء شغلی منظم.پاداش های مکرر سالانه در قالب های مختلف بن کارت کتاب وبن های نقدی

خرید خدمات بازنشستگی نظام یافته محیط های شغلی بسیار مناسب با امکانات کامل و دنیایی خدمات دیگر……
و در کنار همه ی این خدمات جا داره از وجود صندلی های ماساژور در اتاق های کاری بعضی از این عزیزان هم اسم ببریم…..

در این فضای مسموم و پر از تبعیض دولتی و شغلی کشور چه توقعی از نیروهای رسمی با حمایت همه جانبه ی دولتی جهت ارتقاء معیشت نیروهای ارکان ثالث در مقابل کارفرمایان تا دندان مسلح بدون قید و بند میتوان داشت…..

عدالت در این منطقه در خون موج میزند… زبان قاصراز بیان مشکلات پیمانکارای‌ها است……بایستی به حال این تبعیضات خون گریه کرد……ظلم در این منطقه ی محروم و کمتر توسعه یافته بیداد میکند.جا داره گوشه ای از زندگی یک پیمانکاری هم گفته بشه.
ساعات کاری ۱۲ ساعته در روز و ۲۳ روز کاری مداوم……..جهت استفاده از مرخصی استحقاقی باید التماس کرد…..
دریافت حقوق نامنظم و گاها با تاخیر چند ماهه
ایاب و ذهاب به محل اسکان به عهده ی شخصی……
یکی دو روز صرف رفت و برگشت به محل سکونت، اگر هم از پرواز بخوای استفاده کنی که حقوقت رو باید دو دستی تقدیم کنی که فقط به مقصد برسی……
عدم واریز حق بیمه ی کامل برابر با قوانین تامین اجتماعی….
افزایش حقوق سالانه ی کمتر از قوانین کار…..
خوابگاه هایی با اتاق های ۴ تا ۸ نفر

غذاهایی بی کیفیت و غیر قابل مصرف و در مقابل اعتراضات، جمله ی معروف برو خداتو شکر کن تو این اوضاع بی شغلی همین رو داری اگر اعتراض داری به سلامت انقدر آدم بیکار هست که التماس میکنه…همینی که هست…..
اینجا برای یک نیروی ارکان ثالث، کار معادل زنده ماندنست نه زندگی کردن.»

بله این فقط گوشه‌ای از درد و رنج بیشماری است که برجامعه کارگری ایران از طرف نظام جمهوری اسلامی اعمال می‌شود. بقول این دوست کارگرمان باز هم خداتو شکر که کار داری، قصه پردرد طبقه‌کارگر ایران در سایه حاکمیت ظالم و مستبد و ضدکارگری جمهوری اسلامی قصه‌ای است پر طول و تفصیل و پر رنج و درد که قلب و ضمیر هر انسان با وجدانی را به‌درد می‌آورد و انسان باوجدان همان کیمیایی است که در کل سلسله مراتب نظام جمهوری اسلامی حتی یک مورد آن یافت‌ می‌نشود.
تنها با تغییر ساختار و برپایی جامعه‌ای مبتنی بر آزادی و عدالت است که می‌توان سرنوشت دیگری برای کارکنان و کارگران و همه اقشار محروم و همه مردم ایران رقم زد.

خبرهای مرتبط:

به بردگی گرفتن و بیگاری کشیدن از کارگران فازهای نفتی در عسلویه

هزینه‌های کمرشکن زندگی، طناب دار بومیان مزدبگیر عسلویه

کار در شرایط سخت و دستمزد پایین برای کارگران فضای سبز عسلویه

به کانال تلگرام ایران کارگر بپیوندید    https://t.me/IranKargar96

مطالب مرتبط

كامنت گذارى

Comment