ایران کارگر > اخبار > اخبار اجتماعی > آمار مجازی بی‌سوادی زنان کشور از زبان مسئولان و فاصله بسیار آن تا واقعیت!

آمار مجازی بی‌سوادی زنان کشور از زبان مسئولان و فاصله بسیار آن تا واقعیت!

بی‌سوادی زنان
ایران – اجتماعی

آمار مجازی بی‌سوادی زنان کشور  از زبان مسئولان و فاصله بسیار آن تا واقعیت!

رییس سازمان نهضت سوادآموزی ایران ادعا کرده است که فقط یک میلیون و ۸۰۰ هزار زن بی‌سواد در ایران وجود دارد؛ اما شواهد نشان می‌دهد که آمار بی‌سوادی زنان بیشتر از این است.

معاون وزیر آموزش و پرورش و رییس سازمان نهضت سوادآموزی ادعا کرده است که در تمام دنیا دو سوم بی‌سوادان را زنان تشکیل می‌دهند و در ایران نیز از حدود دو میلیون و ۷۰۰ هزار نفر بی‌سواد ۱۰ تا ۴۹ سال، قریب به یک میلیون و ۸۰۰ هزار نفر زنان هستند. او تاکید کرده آمار بی‌سوادی زنان اتباع خارجی به خصوص اتباع افغانستانی از ایرانی‌ها بالاتر است.

بنا بر این آمارها بی‌سوادی در برخی استان‌ها به بالای ۳۰ ٪ می‌رسد و بخش قابل توجهی از کودکان زیر ۱۷ سال که از تحصیل باز می‌مانند اغلب اولیا و به خصوص مادرشان کم سواد و بی‌سوادند و رابطه معناداری بین سطح سواد والدین و میزان بازماندگی از تحصیل وجود دارد.
همچنین به گفته رییس سازمان سوادآموزی ایران، توجه به نمودار نرخ مرگ و میر کودکان زیر سه سال و مقایسه آن با نمودارِ سطح سواد والدین‌شان نشان می‌دهد که بیماری‌ها یا عوارض منجر به فوت، در کودکان سنین پایین برای آنهایی که مادرشان بی‌سواد است، بالاتر است.

به گفته رییس سازمان سوادآموزی، از مقایسه روند باسوادی در سال‌های ۹۱ تا ۹۵ با ۸۶ تا ۹۰ مشخص می‌شود میانگین رشد باسوادی در دنیا در فاصله سال‌های ۲۰۰۰ تا ۲۰۱۵، یک درصد بوده و تقریبا تعداد بی‌سوادان ثابت مانده است.

باقرزاده ادعا کرد در فاصله سال‌های ۹۱ تا ۹۵، ۲.۸۵ ٪ نرخ باسوادی رشد کرده؛ یعنی سه برابر مدت ۱۵ ساله دنیا. همچنین یک و نیم میلیون نفر از آمار بی‌سوادی کم شده است؛ سال ۸۶ تا ۹۰ نرخ باسوادی دو دهم درصد افزایش یافته است.

با وجود این گفته‌ها، شواهدی وجود دارد که نشان می‌دهد این آمارها با واقعیت تطبیق ندارد و آمار بی‌سوادی زنان  گسترده‌تر از این است. شهرهای جنوبی ایران بالای فهرست بی‌سوادی دختران قرار دارند. سیستان و بلوچستان با ۱۱ شهر در صدر آمار بی‌سوادی دختران است و خوزستان هم با سه شهر. پس از آن آذربایجان غربی و آذربایجان شرقی در رده چهارم این جدول قرار دارند.
آمار ترک تحصیل دختران در غرب خوزستان و شهرهای مرزی ایران و عراق در شرایط هشدار است.

فقر خانواده و نداشتن تمکن مالی برای خرج تحصیل، مشارکت فرزندان در اقتصاد خانواده و کودکان کار، مشکلات فرهنگی، مهاجرت‌های فصلی، نداشتن شناسنامه از دلایلی است که کودکان را از مدرسه رفتن باز می‌دارد و همه این دلایل وقتی به فرزندان دختر می‌رسد، ساده‌تر پذیرفته‌ می‌شود.
ازدواج‌های زودهنگام در برخی استان‌ها نیز مانع از ادامه تحصیل دانش‌آموزان دختر است؛

وقتی که علت بیسوادی در خانواده‌ها جستجو می‌شود

بی‌سوادی زنان

در ایران همچنان خانواده‌هایی وجود دارند که بی‌سوادی را به ویژه برای دختران زشت نمی‌دانند و به دلایل فرهنگی دختران خود را به مدرسه نمی‌فرستند.
بسیاری از خانواده‌ها هم به نیروی فرزند دختر برای امور خانه یا مشارکت اقتصادی و درآمدزایی نیاز دارند. «مختلط بودن کلاس‌های دختران و پسران در مقطع دبیرستان و فقر» هم از علت‌های ترک تحصیل دختران در برخی مناطق اعلام شده است.

در روستاهای دورافتاده استان خوزستان هم دختران از ادامه تحصیل پس از مقطع ابتدایی محرومند. معلمی به این روستاهای دورافتاده نمی‌آید و برای این دخترها هم امکان ندارد که هر روز چندین کیلومتر برای رسیدن به یک مدرسه طی کنند.
در سال ۱۳۹۴، معاونت امور زنان و خانواده ریاست‌ جمهوری «اطلس وضع زنان کشور» را منتشر کرد که طبق اطلاعات این اطلس، وضع بی‌سوادی در میان زنان و دختران ایران نگران‌کننده و در ۴۰ شهر ایران بحرانی اعلام شده بود.
آموزش ابتدایی همگانی در ایران بر اساس قانون اجباری است و دولت وظیفه دارد تا امکانات لازم برای آن را فراهم آورد.

در اصل سوم از فصل اول قانون اساسی جمهوری اسلامی که به‌طور کلی به وظایف دولت اشاره شده، آمده است: «آموزش و پرورش و تربیت بدنی رایگان برای همه، در تمام سطوح و تسهیل و تعمیم آموزش عالی». همچنین اصل ۳۰ قانون اساسی می‌گوید: «دولت موظف است وسایل آموزش و پروش رایگان را برای همه ملت تا پایان دوره متوسطه فراهم سازد و وسایل تحصیلات عالی را تا سر حد خود‌کفایی کشور به طور رایگان گسترش دهد.»

اما در عرصه آموزش همچون دیگر عرصه‌ها، تفاوت در ادعا تا واقعیت از زمین تا آسمان است. این مسأله در کشور ما آنقدر شایع است که گوش مردم برخلاف باورشان سالیان سال است که به آن خوی کرده است. وقتی که مسئولین در رسانه‌ها و فضای مجازی از پیشرفت‌های علمی و تکنولوژیک و سطح زندگی مردم در ایران سخن می‌رانند، انسان ناخودآگاه خود را در یک کشور پیشرفته سرمایه‌داری غرب می‌یابد؛ اما کافی است تا پای خود را چند قدم از خانه‌تان بیرون نهید تا با مشاهده واقعیت‌های سخت و دردناک، حال و هوای مجازی از سرتان بپرد. از وضعیت نظافت شهر گرفته تا نرخ آمد و شد و هزینه خرید ساده‌ترین اقلام و مایحتاج زندگی و مشاهده انبوه نیروهای بی‌کار و یا معتاد به مواد مخدر که در جا جای شهر و روستا لانه کرده‌ است. ولی مسئولان مملکت گویا منافع خود را در این می‌بینند که بجای چاره‌جویی برای دردهای جامعه، فقط مواد و بندهای قوانین مطولی که هیچگاه خود نیز به آن مقید نبوده‌اند را یادآور شوند.

به کانال تلگرام ایران کارگر بپیوندید    https://t.me/IranKargar96

مطالب مرتبط

كامنت گذارى

Comment